Prednison

Gastblog – Passie voor lezen

alice-in-zombieland-728x242

Marrit, blogster van Live Your Life Reading stelde mij de vraag of het mij leuk leek om voor haar website een gastblog te schrijven. Ik wist toen alleen nog niet dat het een blog over mijn passie voor lezen zou moeten gaan. Gelukkig ga ik geen uitdaging uit de weg en heb ik de kans aangegrepen om een leuke blog hierover te schrijven.

Hoe is mijn passie voor lezen begonnen?

Toen ik nog een klein, lief en schattig meisje was, vond ik het heerlijk als mijn moeder mij een verhaal voorlas. Vooral Jip en Janneke en Pinkeltje vielen altijd erg goed in de smaak. Toen ik nog op de basisschool zat, liepen wij één keer per maand met onze klas naar de bibliotheek en mochten wij ook een boek uitkiezen. Ik durf heel eerlijk gezegd niet te zeggen wat voor boeken ik uitkoos, maar volgens mij waren het wel echte meidenboeken. Toen onze basisschool 50 jaar bestond, mochten alle kinderen een ballon oplaten met daaraan een kaartje met adresgegevens. Een paar weken later werd ik door de leraar geroepen en bleek dat mijn ballon het verste was gekomen (volgens mij ergens in Duitsland), hierdoor won ik het boek ‘Dolfje het Weerwolfje’. Ik vond het een geweldig boek als kind en heb hem daarom ook vaak samen met mijn moeder gelezen.

Toen ik drie jaar geleden ziek werd, kon ik lichamelijk vrij weinig uitvoeren. Vandaar dat ik bezigheden moest zoeken wat ik rustig op bed of op de bank kon doen. Toen heb ik het lezen ook weer opgepakt.

Wat doet lezen met mij?

Als ik lees kan ik mij volledig ontspannen. Even weg van alle drukte om mij heen en mijn gedachten rond laten dwalen in het verhaal. Vooral een feelgood boek vind ik heerlijk om te lezen. Hierbij hoef je niet te veel na te denken en kan ik mij echt inleven in de personages. Ook maakt lezen mij rustig en daarom lees ik regelmatig vlak voor het slapen gaan nog een hoofdstuk van een boek. Helaas kan ik ook regelmatig niet de concentratie vinden om te lezen. Dan ben ik lichamelijk te slecht in orde om mij volledig op een verhaal te concentreren, dit vind ik dan ook jammer.

Hoe is het lezen van boeken overgegaan in bloggen?

Ik zie bij mijzelf geen verband tussen het lezen en het bloggen. Ik ben gaan bloggen nadat ik de diagnose Ziekte van Crohn kreeg in november 2014. Het was een erg heftige periode, waarbij er veel gedachten en gevoelens door mij heen gingen. Vooral in de periode dat ik prednison slikte. Daarom heb ik destijds besloten om een blog te beginnen. Schrijven vond ik altijd al erg leuk om te doen en ook vond ik het op school altijd leuk om verslagen te maken. Ik was al meerdere keren begonnen om een blog te beginnen, alleen stopte ik vrij snel omdat ik weinig inspiratie had om een ‘leuk’ verhaal te bedenken. Om iedereen in mijn omgeving op de hoogte te houden van de situatie rondom mijn gezondheid en om mijn gedachten op te kunnen schrijven, ben ik begonnen met mijn blog. Dit vind ik erg leuk om te doen en daarom schrijf ik nu ook deze gastblog voor Marrit.

Welke genres vind ik leuk en waarom?

Vooral Young Adult boeken spreken mij erg aan. Het zijn verhalen over (vaak) meiden van mijn eigen leeftijd en denk dat vooral daarom ik deze boeken leuk vind. Er is een bepaalde herkenning; je zit in dezelfde levensfase als de hoofdpersonages in het boek. Daarnaast spreken ook waargebeurde verhalen mij erg aan. Al zijn het vaak verschrikkelijke verhalen, toch vind ik het erg interessant om dit soort boeken te lezen. Soms is het bizar om te beseffen wat sommige mensen in nog vaak hun jonge leven mee hebben moeten maken. Ook lees ik af en toe thrillers, wat ik overigens ook graag vaker zou willen lezen. De verhalen zijn vaak spannend, waardoor je echt in het boek getrokken wordt. Daardoor zit je vaak echt in het verhaal en wil je het boek zo snel mogelijk uit hebben!

Welke boeken raad ik aan?

  • Echte mannen eten geen kaas; hier is veel commotie over geweest. Er werd beweerd dat het verhaal niet waargebeurd was, wat de schrijfster wel beweerd. Wat de waarheid is, laat ik in het midden. Toch vond ik het een heftig verhaal over een meisje die wordt ingepalmd door een loverboy op jonge leeftijd. Het is niet te beseffen dat dit soort dingen hier in Nederland, en eigenlijk overal op de wereld, gebeurt.
  • Zwaar verliefd; een heerlijk zwijmelboek geschreven door Chantal van Gastel, een geweldige schrijfster. Het is een makkelijk boek die heerlijk weg te lezen is. Als ik het mij goed herinner heb ik het boek in twee dagen uit gelezen. Het vervolg; beproefd staat nog zeker op mijn lijstje om te gaan lezen!
  • Zoek het maar uit; ook een boek van Chantal van Gastel wat ik binnen een paar dagen uit heb gelezen. Wil je een boek lezen wat heerlijk wegleest en niet teveel van je concentratievermogen vergt, zal ik zeker een boek van haar aanraden.

book-pages-forming-a-heart-728x242

Momenteel ben ik twee boeken aan het lezen. Ik heb een proefabonnement voor een maand bij Mofibo voor maar één euro, waar je keuze hebt uit allerlei boeken van verschillende genre’s. Ik ben nu het volgende boek aan het lezen: Natascha Kampush: Het meisje in de kelder. Natascha werd in maart 1998 als tien-jarig meisje in Oostenrijk ontvoerd door Wolfgang Priklopil. Wolfgang had een kelder onder zijn huis gebouwd, waar hij Natascha ruim acht jaar gevangen hield.

Daarnaast lees ik nu ook het boek Judas; Judas is geschreven door de zussen Astrid en Sonja, de zussen van de ‘knuffelcrimineel’ Willem Holleeder, beter bekend van de Heineken-ontvoering. Willem heeft zijn eigen familie jarenlang geterroriseerd, afgeperst en bedreigd. Door dit boek te schrijven, geven de twee zussen hun verhaal bloot en laten hiermee iedereen weten dat het leven met hem niet makkelijk was en dat hij helemaal niet is wie men denkt.

liefs-kim

De chronisch zieken tag

chronischziekentag

Leonie, blogster van Sugarframe, kwam met het geniale idee om een Chronisch zieken tag te bedenken! Ik had nog niet eerder van een tag gehoord voor op je blog, maar het zijn allerlei vragen die je kunt beantwoorden en vervolgens in een blog kan zetten! Aangezien er nog geen tag voor chronisch zieken was, leek het Leonie een goed idee om er zelf een te bedenken! Ik vond het leuke vragen en heb daarom ook besloten dat ik hem zelf ook in ga vullen en hem met uiteraard met jullie te delen!

Welke aandoening heb je? Welke klachten heb je daardoor?

Zoals veel van jullie lezers al weten en wat ook aan mijn blognaam te zien is, heb ik de ziekte van Crohn. Een chronische ziekte die kan opspelen in het gehele spijsverteringskanaal, maar die zich vaak uit in de dunne en dikke darm. Toen de ziekte nog niet onder controle was, had ik vaak enorme buikpijn (door abcesvorming, fistelvorming en ontstekingen), door de medicijnen voelde ik mij erg beroerd, kon ik bijna niet eten (waardoor ik aan de sondevoeding moest), en om de abcessen te verkleinen heb ik een drain gehad. Daarnaast heb ik veel last van vermoeidheid, pijn in mijn lichaam, gewrichtspijn en heb ik moeite om mij te concentreren.

Hoe lang ben je al ziek? En hoe ging het diagnoseproces?

In februari 2014 begonnen mijn klachten tijdens de menstruatie. Ik had enorme buikpijn, dus ik ging er vanuit dat mijn pijn van de menstruatie kwam. Helaas bleek na twee maanden dat de pijn toch niet vanzelf over zou gaan en ik wel contact moest opnemen met de huisarts. Gelukkig werden mijn klachten serieus genomen en werd mijn bloed onderzocht en zou ik een echo krijgen. Uiteindelijk bleek ik een geperforeerde blindedarmontsteking te hebben, waar ik aan geopereerd ben. Ook had een enorm groot abces en waren mijn darmen niet te herkennen tijdens de operatie, waardoor er drie chirurgen 4,5 uur met mij aan het opereren zijn geweest. Een half jaar en 4 ziekenhuisopnames later, bleek dat er zich continu opnieuw abcessen vormden in mijn buik. Nu kon er worden gesproken over een chronische ontsteking en vrij snel, in november 2014, werd ik gediagnosticeerd met de ziekte van Crohn. Waar veel mensen na jaren pas een diagnose krijgen, kreeg ik mijn diagnose binnen een half jaar.

Wat vind je het moeilijkste aan het leven met een chronische ziekte?

Ik vond het, vooral in het begin, erg moeilijk om mij over te geven aan wat het beste voor mijn lichaam was. Ik was immers net met een super leuke HBO studie begonnen, waarbij het ook erg goed ging. Daarom vond ik het heel erg moeilijk dat ik na mijn operatie niet direct met school verder kon. Het is een proces van acceptatie, die lang kan duren. Vooral in de periode dat ik prednison slikte maakte mijn hoofd overuren en voelde ik mij alsof ik de hele wereld aankon, terwijl ik lichamelijk heel erg ziek was. Het leven met een chronische ziekte is een leerproces die naar mijn weten je hele leven lang duurt.

Hoe ziet een gemiddelde dag eruit?

Als ik heel eerlijk ben, vind ik dit best een confronterend de vraag. Als ik erover nadenk weet ik dat mijn leven op dit moment voor veel mensen heel erg nutteloos en lui klinkt, al weet ik ook dat dit geen keuze is. Wel ben ik blij dat ik per september weer bezig ga om een leuke daginvulling te vinden (werk!).

Meestal sta ik op zodra ik wakker word. Ik kan wel standaard om half acht of acht uur opstaan, maar dan ben ik rond 12 uur weer gigantisch moe, waardoor ik een middagdutje moet doen (en ik ben zo blij dat die er eindelijk af zijn!!!). Meestal ga ik tussen half 10 en half 11 uit mijn bed. Als ik mij redelijk goed voel, begin ik mijn dag met een heerlijke verfrissende douche. Voel ik mij niet goed, dan plof ik vaak direct op de bank, en douche ik later op de dag. Hierna probeer ik een boterham klaar te maken of de dag te beginnen met een bakje yoghurt, vaak heb ik namelijk geen eetlust en wordt het ontbijt een strijd! Sinds ik mijn blog heb, ben ik hier overdag vaak mee bezig; ideeën voor een nieuwe blog opdoen, foto’s zoeken, andere blogs bezoeken en lezen. Ook ben ik heeeeeel blij met mijn Netflix account (lees; Pretty Little Liars, Gossip Girl, Life unexpected, liefde!) en vermaak ik mij daarmee op een slechte dag. Daarnaast vind ik het ook heerlijk om een boek te lezen en contact te onderhouden met familie, vrienden en lieve internetvrienden! 🙂 Tussendoor probeer ik wat huishoudelijke dingen te doen; afwas, stofzuigen, wassen, etc. Ook probeer ik iedere avond te koken en doe ik samen met mijn vriend de boodschappen. Meestal gaan we iedere week wel een keer naar mijn familie en naar de familie van mijn vriend. En ook probeer ik regelmatig af te spreken met vriendinnen, al moet ik het vaak helaas ook afzeggen omdat ik lichamelijk te moe ben.

Wat helpt jou op een slechte dag?

Er zijn altijd veel lieve mensen waar ik bij mag ‘klagen’ en mijn hart kan lunchten. Ook kan ik op echt slechte dagen niet veel doen en vaak kost whatsappen mij ook veel energie, of in elk geval langere gesprekken. Op deze slechte momenten ben ik blij met mijn Netflix account, dan lig ik de hele dag op de bank of in bed en kijk ik heerlijke chicklitfilms of series!

Wat is het vreemdste dat je ooit hebt meegemaakt door je chronische ziekte?

Tijdens mijn laatste ziekenhuisopname lag ik op een vierpersoonskamer met allemaal oudere en vooral snurkende mensen. Helaas sneuvelde mijn infuus rond een uur of 1 ’s nachts, waardoor er direct een nieuwe geplaatst moest worden. Helaas lukte dit niet en werd de vrouw die tegenover mij lag wakker, ze schreeuwde naar mij of mijn moeder wel wist waar ik was, hihi. Ze was een beetje in de war, doordat ze waarschijnlijk uit een hele diepe slaap wakker was geworden.

Gelukkig werd ik tijdens dezelfde opname al vrij snel naar een tweepersoonskamer verhuisd (omdat ik te ziek was). Op een avond kreeg ik een nieuwe kamergenoot, een oudere man van rond de zestig a zeventig jaar. Op een gegeven moment dacht hij dat hij in een ziekenauto lag en diezelfde nacht stapte hij uit bed en plaste hij midden in de kamer! Oeps!!!

Voor meer ziekenhuisverhalen van andere chronisch zieke jongeren, klik hier!

Wat is de grappigste/vreemdste/domste opmerking die iemand ooit heeft gemaakt over je ziekte?

Ook hier heb ik toevallig eerder een blog over geschreven met hulp van leden van All of Me (website voor jongeren met een chronische aandoening). Mensen die zeggen dat je met een dieet wel beter wordt, mensen die denken dat nu je uit het ziekenhuis bent je weer gezond bent, mensen die zeggen iemand te kennen met wie het goed gaat (maar dat betekent niet dat het daarom ook goed met mij gaat!!). Voor meer opmerkingen verwijs ik je naar de blog verborgen gebreken.

Wat zijn jouw lichtpuntjes?

Genieten van kleine dingen: gezellige activiteiten ondernemen met familie en vrienden, fluitende vogeltjes, een mooie zonsondergang, maar ook een goede serie of film kan ontspannend zijn! Oh, en muziek; muziek is liefde!

Zijn er voordelen aan jouw ziekte?

Mijn eerste reactie op deze vraag was; hoe kun je dat nou vragen!? Voordelen aan een chronische zieken? Maar naar mate ik er langer over ging nadenken zijn er misschien toch wel voordelen. Het eerst is dat je leert genieten van kleine dingen, daarnaast leer je ook je echte vrienden zijn waar je op kunt rekenen en dat is toch eigenlijk ook echt wel een voordeel!

Wat zou je andere chronisch zieken mee willen geven?

Krop je gevoelens niet op, maar praat erover! Je staat niet alleen als chronisch zieke op deze wereld. Er zijn zoveel mensen die maar al te goed weten (helaas) hoe jij je voelt! Praat erover en probeer het los te laten. Haal kracht uit de kleine dingen en probeer te genieten!

Liefs Kim