Chirurg

Hersteloperatie fistel

branch-pink-flowers-728x242

Drie weken geleden was het dan eindelijk zover, mijn fistel hersteloperatie. Veel mensen stelden mij de vraag of ik vol zenuwen zat en hoe ik mij erbij voelde. Gelukkig had ik bijna geen zenuwen en was ik er best relaxed onder. Dinsdag 25 oktober moest ik mij om kwart voor twaalf in het ziekenhuis melden. Ik mocht nog wat eten voor zeven uur ’s ochtends, maar mijn bedje lag nog zo lekker dat ik dat maar achterwege heb gelaten haha. Om half twaalf meldde ik mij in het ziekenhuis en eenmaal op de afdeling aangekomen, duurde het nog zeker ruim twintig minuten tot ik door de verpleegkundige naar mijn kamer werd gebracht. Gelukkig was moeders gezellig met mij mee, dus dan gaat de tijd altijd sneller dan wanneer je alleen bent.

Op de kamer aangekomen…

Het was ondertussen halfeen en de verpleegkundige vertelde mij dat ik rond kwart voor twee op de planning stond. Na alle gegevens te hebben gecheckt, ging ik op het bed zitten en startte ik mijn tablet op om een boek te lezen. Nog geen kwartier later kwam de verpleegkundige opnieuw de kamer binnen en vertelde dat ik mijn OK-jasje al mocht aantrekken. Dit verliep toch allemaal sneller dan ik had verwacht en stuurde snel iedereen een berichtje dat ik al bijna richting de OK ging. Iedereen wenste me veel succes en sterkte, super lief! Ik heb me snel in mijn blauwe uniform getakeld en ging netjes in het bed liggen.

Wat veel mensen van mij weten, is dat ik een enorme koukleum kan zijn en al vrij snel waren mijn handen en voeten ijskoud, haha. Vervolgens duurde het nog tot kwart over een tot ik daadwerkelijk opgehaald werd. Daar ging ik door de gangen van het ziekenhuis, richting de anesthesie.

Anesthesie

De eerste controles begonnen opnieuw; Wat is uw naam? Wat is uw geboortedatum? Waaraan wordt u geopereerd? Bent u ergens allergisch voor? Nog voor ze een poging gingen wagen voor het infuus, kwam er een andere man aan mijn bed en stelde opnieuw dezelfde vragen. Er werden plakkertjes op mijn borst en zij geplakt om mijn hart tijdens de operatie in de gaten te houden.

Toen begon het drama; infuus prikken. Na zes pogingen op handen en voeten, besloot de anesthesist om mij met een mondkapje onder narcose te brengen. Waarna ze nog vijf keer hebben geprobeerd een infuus te prikken, de elfde poging zat er gelukkig in, wat uiteindelijk een flinke blauwe plek opleverde. Door het kapje was ik al snel onder narcose en voor ik het wist, werd ik wakker uit een diepe droom.

Operatie

Na een kwartier werd ik richting mijn kamer gebracht en al vrij snel kwam de chirurg aan mijn bed. De ingreep was goed gegaan. Ze willen het zeker acht weken de kans geven om te herstellen en pas dan kunnen ze beoordelen (naar aanleiding van mijn verhaal) of de ingreep heeft gewerkt. Heel spannend!

Helaas kwam er na een paar dagen nog steeds lucht door de fistel, wat mogelijk betekent dat de fistel nog open is. Een flinke domper dus! Ook heb ik nog steeds na de ontlasting behoorlijk veel pijn, die gelukkig redelijk goed onder controle te krijgen is door pijnstillers. Helaas, slaap ik door deze pijnstillers weer slechter.

Telefonische afspraak

Vorige week ook een telefonische afspraak met de assistent gehad en mijn onzekerheid besproken. Ze liet het aan mij over of ik het nog een kans wilde geven of niet, omdat de ingreep toch nog zo kort geleden was. Ik geef het een kans en als over vijf weken blijkt dat het niet heeft gewerkt, ga ik opnieuw met goede moed een mogelijke nieuwe operatie tegemoet.

3

Ik blijf positief, want met positiviteit kom je het verst is mijn mening! <3

liefs-kim

Oktober update

oktober

Het is inmiddels alweer oktober; wat betekent dat de herfst weer is begonnen. De tijd vliegt voorbij en de laatste tijd is er ook weer het een en ander gebeurd. Helaas heb ik weinig inspiratie gehad om te bloggen, wat ik overigens heel erg jammer vind. Daarom probeer ik nu een kleine update te plaatsen.

Werk

Mijn laatste blog heb ik geschreven op 21 augustus, wat inmiddels alweer een kleine anderhalf maand geleden is. Inmiddels heb ik een gesprek gehad bij de gemeente om te bespreken wat mijn mogelijkheden zijn wat betreft werk. Het is voor mij erg lastig in te schatten hoeveel uur per week ik belastbaar ben. Daarom hebben we besproken dat ik eerst een soort van stage ga doen. Het is nog onduidelijk waar deze ik ‘stage’ ga lopen en in wat voor functie. Ik vind het erg leuk om andere mensen te kunnen helpen, daarom lijkt een stage als receptioniste bijvoorbeeld mij erg leuk en uitdagend. Het is nu afwachten op bericht van de gemeente. Daarnaast heb ik voor 12 oktober een uitnodiging gekregen van het UWV Werkplein, voor de Banenmarkt. Hier zullen verschillende bedrijven zijn met mogelijke vacatures. Ook kan ik een professionele foto van mijzelf laten maken voor mijn CV en kan mijn CV worden gecontroleerd.

Chirurg

Op 9 mei heeft de chirurg een seton door mijn fistel geplaatst, klik hier voor de blog van 9 mei. Hiervoor had ik 6 september een controleafspraak. Tijdens deze afspraak zou er ook gesproken worden over een eventuele hersteloperatie, waardoor ik natuurlijk extra zenuwachtig was. Het was erg druk op de poli, maar gelukkig liep de afspraak niet uit. Een assistent van de chirurg keek naar de fistel en vertelde dat hij er rustig uitzag, wat natuurlijk een goed teken is! Ze vertelde over de operatie waar eerder over gesproken was. Alleen is er sinds kort een nieuwe methode waarbij ze de fistel dicht laseren. Het klinkt allemaal heel eng, maar heeft 50 a 60 procent kans om te slagen, waarbij de andere operatie 50% kans op slagen heeft. De chirurg kwam vervolgens zelf ook in de behandelkamer en vroeg aan mij of ik de operatie een kans wil geven. Dat wil ik natuurlijk! Alles beter dan een fistel en een seton! 25 oktober is het zover! Heel spannend en ik hoop zo dat het lukt, dat wordt duimen! 🙂

Propedeuse

Morgen mag ik eindelijk na drie jaar mijn Propedeuse Sociaal Juridische Dienstverlening in ontvangst nemen. Het is lastig te beseffen dat ik, als ik niet ziek was geworden, nu in het vierde en tevens het laatste leerjaar van mijn studie was. Hier heb ik het soms nog moeilijk mee, maar ik weet ook dat dit geen keuze van mij was en dat er veel andere mooie dingen op mijn pad zullen gaan komen.

Liefs Kim