A GIRL LIKE HER – RECENSIE

Boodschap van de film & korte samenvatting

a-girl-like-her

Jessica Burns is een leerling op de Zuid Brookdale High school. Alleen heeft ze een groot geheim die ze met niemand durft te delen, alleen haar beste vriend, Brian Slator weet wat zich afspeelt in haar leven. Avery Keller, één van de populairste en mooiste studenten van de school, was voorheen een vriendin van Jessica. Helaas is Jessica sinds een jaar het doelwit geworden van Avery’s pesterijen. Met behulp van een verborgen camera, verzameld Jessica bewijs van de intimidaties van Avery. Als Brian deze beelden deelt met de documentairemakers, staan beide meisjes en hun families oog in oog met de waarheid.

Mening

A Girl Like Her (2015) is gebaseerd op miljoenen verschillende verhalen over pesterijen. De film is opgenomen in de vorm van een documentaire, alleen zijn alle rollen wel gespeeld. Wij besloten deze film te kijken omdat pesten toch een best ingrijpende gebeurtenis is voor veel jongeren. Deze film geeft goed weer hoe het voelt om een pester te zijn, maar het maakt nog meer duidelijk welke impact het pesten heeft op het leven van de persoon die wordt gepest. Wel kan deze film voor veel mensen, die gepest zijn, best confronterend zijn. Je wordt echt meegezogen in het verhaal en ook alle emoties worden zo realistisch weergegeven dat het lijkt of je het zelf meemaakt.

De film laat zien hoe de leefwereld vanuit beide perspectieven eruit ziet. Ze laten zien dat de persoon die pest ook vaak in een moeilijke (thuis)situatie leeft en daardoor juist een uitweg zoekt om haar frustraties kwijt te kunnen. Helaas wordt een onschuldig persoon hier het slachtoffer van en dit praat het pestgedrag absoluut niet goed, maar het laat wel een andere kant van het verhaal zien.

Wat wij vooral frustrerend vonden was dat niemand het opnam voor Jessica en dat Avery daardoor altijd haar gang heeft kunnen gaan. Vooral dat leraren de kop in het zand steken en wijzen naar de ouders, vonden wij het meest bizar. Als school hoor jij op te komen voor de leerlingen en is het belangrijk dat iedereen zich thuis voelt!

Het is echt een film waar veel emoties in naar voren komen, houd je zakdoeken daarom ook zeker bij de hand! Dit is echt een film die iedere middelbare school aan de leerlingen moet laten zien. Het laat echt de impact van het pesten zien en we hopen dat daardoor de leerlingen beseffen dat pesten eigenlijk helemaal niet zo leuk is.

Trailer

lka

Oktober update

oktober

Het is inmiddels alweer oktober; wat betekent dat de herfst weer is begonnen. De tijd vliegt voorbij en de laatste tijd is er ook weer het een en ander gebeurd. Helaas heb ik weinig inspiratie gehad om te bloggen, wat ik overigens heel erg jammer vind. Daarom probeer ik nu een kleine update te plaatsen.

Werk

Mijn laatste blog heb ik geschreven op 21 augustus, wat inmiddels alweer een kleine anderhalf maand geleden is. Inmiddels heb ik een gesprek gehad bij de gemeente om te bespreken wat mijn mogelijkheden zijn wat betreft werk. Het is voor mij erg lastig in te schatten hoeveel uur per week ik belastbaar ben. Daarom hebben we besproken dat ik eerst een soort van stage ga doen. Het is nog onduidelijk waar deze ik ‘stage’ ga lopen en in wat voor functie. Ik vind het erg leuk om andere mensen te kunnen helpen, daarom lijkt een stage als receptioniste bijvoorbeeld mij erg leuk en uitdagend. Het is nu afwachten op bericht van de gemeente. Daarnaast heb ik voor 12 oktober een uitnodiging gekregen van het UWV Werkplein, voor de Banenmarkt. Hier zullen verschillende bedrijven zijn met mogelijke vacatures. Ook kan ik een professionele foto van mijzelf laten maken voor mijn CV en kan mijn CV worden gecontroleerd.

Chirurg

Op 9 mei heeft de chirurg een seton door mijn fistel geplaatst, klik hier voor de blog van 9 mei. Hiervoor had ik 6 september een controleafspraak. Tijdens deze afspraak zou er ook gesproken worden over een eventuele hersteloperatie, waardoor ik natuurlijk extra zenuwachtig was. Het was erg druk op de poli, maar gelukkig liep de afspraak niet uit. Een assistent van de chirurg keek naar de fistel en vertelde dat hij er rustig uitzag, wat natuurlijk een goed teken is! Ze vertelde over de operatie waar eerder over gesproken was. Alleen is er sinds kort een nieuwe methode waarbij ze de fistel dicht laseren. Het klinkt allemaal heel eng, maar heeft 50 a 60 procent kans om te slagen, waarbij de andere operatie 50% kans op slagen heeft. De chirurg kwam vervolgens zelf ook in de behandelkamer en vroeg aan mij of ik de operatie een kans wil geven. Dat wil ik natuurlijk! Alles beter dan een fistel en een seton! 25 oktober is het zover! Heel spannend en ik hoop zo dat het lukt, dat wordt duimen! 🙂

Propedeuse

Morgen mag ik eindelijk na drie jaar mijn Propedeuse Sociaal Juridische Dienstverlening in ontvangst nemen. Het is lastig te beseffen dat ik, als ik niet ziek was geworden, nu in het vierde en tevens het laatste leerjaar van mijn studie was. Hier heb ik het soms nog moeilijk mee, maar ik weet ook dat dit geen keuze van mij was en dat er veel andere mooie dingen op mijn pad zullen gaan komen.

Liefs Kim

Vakantiegevoel

Vroeger als kind vond ik het heerlijk om vakantie te hebben. Niet naar school hoeven en de hele dag door eindeloos spelen en doen waar je zin in hebt! Toen ik klein was, was het niet vanzelfsprekend dat we weg gingen op vakantie. Tegenwoordig lijkt het net alsof je je moet verantwoorden als je niet op vakantie gaat. Of zelfs, als je in Nederland weg gaat, lijkt het al niet goed genoeg te zijn!

Om maar even terug te komen op ‘vroeger’, toen was het nog redelijk ‘normaal’ als je niet op vakantie ging en je lekker thuis bleef en dagjes weg ging in Nederland. Ook ik ben op deze manier opgegroeid, gezelligheid is overigens veel belangrijker dan een verre bestemming in een warm land. Op den duur hadden mijn ouders een sta-caravan gekocht op een camping hier in de buurt, heerlijk zes weekjes op de camping waar veel leuke activiteiten werden georganiseerd. Ook al was het vijf minuten rijden van ons huis, toch hadden wij echt een vakantiegevoel.

Tot mijn negentiende was ik nog nooit naar het buitenland geweest met het vliegtuig en was ik niet verder gekomen dan net over de grens in Duitsland. En nee, dit vond ik echt geen probleem, voor mij was dit heel normaal. Tegenwoordig lijkt het normaal dat je drie keer per jaar op vakantie gaat en is het raar als je niet op vakantie gaat, of als je in Nederland een vakantiehuisje boekt.

Een vakantie is voor mij naar een plek gaan waar je kunt ontspannen, waar je het gezellig met elkaar hebt en waar je het naar je zin hebt. Natuurlijk is een vakantie in het buitenland fantastisch, maar als je in het ver land bent en je hebt het niet naar je zin, wat heb je er dan aan om zo ver weg te zijn? Wat ik met mijn blog probeer te zeggen, is dat gezelligheid net zo belangrijk is en je anderen niet moet veroordelen als hij/zij niet ver weg op vakantie gaat maar besluit om lekker in Nederland te blijven!

Liefs Kim

Maandoverzicht – juli

Oeps! Een behoorlijk verlate blog met het overzicht over de maand juli. Gelukkig heb ik een goede reden waarom deze blog nu pas online komt! Mijn website lag namelijk ruim anderhalf week uit de lucht. En dan voel je je pas leeg als je niet kunt bloggen als je dat wel wilt! Daarnaast ben ik net terug van een heerlijke week vakantie op de Veluwe waar ik volop heb genoten. Juli was een maand met veel leuke gebeurtenissen die ik graag met jullie wil delen.

Verjaardag & toets

Op 2 juli heb ik namelijk mijn verjaardag gevierd met familie en vrienden. En omdat ik de 25 jaar inmiddels heb bereikt (halve Sarah) heb ik twee super leuke spandoeken ontvangen van mijn familie en schoonfamilie. Super leuk en heel erg lief natuurlijk! Ook ben ik verrast met allemaal leuke cadeau’s. Ik ben goed verwend! 🙂 Op 4 juli ben ik dan echt officieel 25 jaar geworden. Helaas moest ik vroeg opstaan om om half negen mijn herkansing Schuldhulpverlening & Faillissementsrecht te maken. Niet de leukste bezigheid op je verjaardag kan ik je vertellen, haha! Mijn gevoel zei dat het er weer om zou gaan spannen. Ik was daarom bang dat ik alweer een vijf zou halen voor deze herkansing. Rond drie uur dezelfde middag kreeg ik een mail met mijn cijfer, een hele mooie dikke zeven! Hartstikke trots en wat voor mooier verjaardagscadeau had ik mij kunnen wensen!? 🙂

Bioscoop

Om na het drukke weekend te ontspannen, besloten vriendlief en ik om samen met schoonzusje en haar man naar de bioscoop te gaan. En wel naar The Conjuring 2. Hoe ze mij hebben meegekregen? Ik weet het zelf nog steeds niet! Wel weet ik dat ik deel 1 een erg goede film vond, waardoor ik heel erg benieuwd was naar het tweede deel. Gelukkig vond ik het tweede deel een stuk minder eng dan ik had verwacht, al wisten ze wel goed de spanning in de film te houden waardoor ik continu op mijn hoede was. Het verhaal zelf vond ik misschien zelfs wel beter dan het eerste deel! Een erg goede film die ik iedereen aanraad als je van een goede horrorfilm houdt!

Zoals jullie in een eerdere blog hebben kunnen lezen heb ik op 7 juli een gesprek gehad met de decaan. Een vriendelijke man die goed wist waar hij over sprak. Nu alle papieren invullen en deze 24 augustus inleveren en dan hopen op een positieve uitslag van DUO.

Reumatoloog

Ik had het nog niet verteld in een blog, maar aangezien mijn gewrichtspijn in mijn polsen en vingers erger werd heb ik toch een doorverwijzing naar de reumatoloog gevraagd. Dit werd gelukkig direct geregeld en drie weken later kon ik hier terecht. Deze afspraak was op 21 juli. Een hele aardige arts die goed op de hoogte was van mijn situatie. We hebben mijn medicatie doorgekomen en daarna heb ik verteld wat mijn klachten waren. Naar aanleiding van deze klachten heeft hij naar mijn polsen, vingers gekeken. Gelukkig waren er geen ontstekingen te zien en voor de zekerheid besloot hij ook om direct een echo te maken van mijn polsen. Gelukkig was op de echo ook geen teken van ontsteking gezien. Al zou dit wel gek als dit wel het geval was geweest aangezien ik Humira gebruik (aldus te arts). Voor de zekerheid heeft hij nog een bloedonderzoek laten uitvoeren en ook hier kwamen gelukkig geen gekke dingen uit. Waar mijn klachten wel vandaan komen is een goede vraag. De reumatoloog vertelde wel dat mensen met IBD sowieso gevoeligere gewrichten hebben en hierdoor sneller pijn hebben. Waarschijnlijk komen mijn klachten grotendeels door overbelasting (ik had namelijk veel meer klachten toen ik druk aan het studeren was voor mijn laatste toetsen). Gelukkig gaat het de laatste weken weer een stuk beter! 🙂

Weekendje weg!

Aangezien mijn beste vriendin een week later jarig is dan ik, hebben wij besloten om in plaats van elkaar een cadeau te geven, een nachtje weg te boeken. En omdat ik graag naar de musical ‘The Beauty and the Beast’ wilde, en zij deze musical ook graag wilde zien, leek dit ons een goede gelegenheid. De mannen hadden kaartjes besteld voor ons voor zondag 31 juli om 12.00 uur. Mijn vriendin en ik hebben de dag voor de musical lekker op het strand van Scheveningen rond gehangen. De vooruitzichten van het weer waren niet fantastisch, maar we hebben echt perfect weer gehad. Rond kwart over 12 kwamen wij in Scheveningen aan en hebben we een strandtentje uitgekozen om een broodje te eten. Hier hebben we bijna 3,5 uur gezeten en lekker zitten kletsen! Rond vier uur hebben we ingecheckt bij het hotel. We hadden een kamer geboekt bij The Golden Tulip in Zoetermeer. Een mooi en net hotel met mooie compacte kamers. Het enige nadeel (voor Crohnies) is dat de badkamer was afgescheiden met een schuifdeur waardoor het niet geheel geluidsloos was als je op de wc zat, haha! Daarna hebben we bij Shabu Shabu in Zoetermeer heerlijk gegeten. En later op de kamer hebben wij de film Me Before You gekeken. Tot 2 uur ’s nachts hebben we liggen kletsen met elkaar tot we besloten dat het echt tijd werd om eens te gaan slapen!

De volgende ochtend hebben we ontbeten bij The Golden Tulip, wat goed verzorgd was. Rond kwart voor elf vertrokken wij richting het Circustheater in Scheveningen. Wat ik erg prettig vond, is dat er een parkeergarage direct naast het theater was, waardoor wij niet zo ver hoefden te lopen naar het theater. Om 12 uur begon de voorstelling en ik vind het echt een aanrader voor iedereen! 🙂

Liefs Kim

De chronisch zieken tag

chronischziekentag

Leonie, blogster van Sugarframe, kwam met het geniale idee om een Chronisch zieken tag te bedenken! Ik had nog niet eerder van een tag gehoord voor op je blog, maar het zijn allerlei vragen die je kunt beantwoorden en vervolgens in een blog kan zetten! Aangezien er nog geen tag voor chronisch zieken was, leek het Leonie een goed idee om er zelf een te bedenken! Ik vond het leuke vragen en heb daarom ook besloten dat ik hem zelf ook in ga vullen en hem met uiteraard met jullie te delen!

Welke aandoening heb je? Welke klachten heb je daardoor?

Zoals veel van jullie lezers al weten en wat ook aan mijn blognaam te zien is, heb ik de ziekte van Crohn. Een chronische ziekte die kan opspelen in het gehele spijsverteringskanaal, maar die zich vaak uit in de dunne en dikke darm. Toen de ziekte nog niet onder controle was, had ik vaak enorme buikpijn (door abcesvorming, fistelvorming en ontstekingen), door de medicijnen voelde ik mij erg beroerd, kon ik bijna niet eten (waardoor ik aan de sondevoeding moest), en om de abcessen te verkleinen heb ik een drain gehad. Daarnaast heb ik veel last van vermoeidheid, pijn in mijn lichaam, gewrichtspijn en heb ik moeite om mij te concentreren.

Hoe lang ben je al ziek? En hoe ging het diagnoseproces?

In februari 2014 begonnen mijn klachten tijdens de menstruatie. Ik had enorme buikpijn, dus ik ging er vanuit dat mijn pijn van de menstruatie kwam. Helaas bleek na twee maanden dat de pijn toch niet vanzelf over zou gaan en ik wel contact moest opnemen met de huisarts. Gelukkig werden mijn klachten serieus genomen en werd mijn bloed onderzocht en zou ik een echo krijgen. Uiteindelijk bleek ik een geperforeerde blindedarmontsteking te hebben, waar ik aan geopereerd ben. Ook had een enorm groot abces en waren mijn darmen niet te herkennen tijdens de operatie, waardoor er drie chirurgen 4,5 uur met mij aan het opereren zijn geweest. Een half jaar en 4 ziekenhuisopnames later, bleek dat er zich continu opnieuw abcessen vormden in mijn buik. Nu kon er worden gesproken over een chronische ontsteking en vrij snel, in november 2014, werd ik gediagnosticeerd met de ziekte van Crohn. Waar veel mensen na jaren pas een diagnose krijgen, kreeg ik mijn diagnose binnen een half jaar.

Wat vind je het moeilijkste aan het leven met een chronische ziekte?

Ik vond het, vooral in het begin, erg moeilijk om mij over te geven aan wat het beste voor mijn lichaam was. Ik was immers net met een super leuke HBO studie begonnen, waarbij het ook erg goed ging. Daarom vond ik het heel erg moeilijk dat ik na mijn operatie niet direct met school verder kon. Het is een proces van acceptatie, die lang kan duren. Vooral in de periode dat ik prednison slikte maakte mijn hoofd overuren en voelde ik mij alsof ik de hele wereld aankon, terwijl ik lichamelijk heel erg ziek was. Het leven met een chronische ziekte is een leerproces die naar mijn weten je hele leven lang duurt.

Hoe ziet een gemiddelde dag eruit?

Als ik heel eerlijk ben, vind ik dit best een confronterend de vraag. Als ik erover nadenk weet ik dat mijn leven op dit moment voor veel mensen heel erg nutteloos en lui klinkt, al weet ik ook dat dit geen keuze is. Wel ben ik blij dat ik per september weer bezig ga om een leuke daginvulling te vinden (werk!).

Meestal sta ik op zodra ik wakker word. Ik kan wel standaard om half acht of acht uur opstaan, maar dan ben ik rond 12 uur weer gigantisch moe, waardoor ik een middagdutje moet doen (en ik ben zo blij dat die er eindelijk af zijn!!!). Meestal ga ik tussen half 10 en half 11 uit mijn bed. Als ik mij redelijk goed voel, begin ik mijn dag met een heerlijke verfrissende douche. Voel ik mij niet goed, dan plof ik vaak direct op de bank, en douche ik later op de dag. Hierna probeer ik een boterham klaar te maken of de dag te beginnen met een bakje yoghurt, vaak heb ik namelijk geen eetlust en wordt het ontbijt een strijd! Sinds ik mijn blog heb, ben ik hier overdag vaak mee bezig; ideeën voor een nieuwe blog opdoen, foto’s zoeken, andere blogs bezoeken en lezen. Ook ben ik heeeeeel blij met mijn Netflix account (lees; Pretty Little Liars, Gossip Girl, Life unexpected, liefde!) en vermaak ik mij daarmee op een slechte dag. Daarnaast vind ik het ook heerlijk om een boek te lezen en contact te onderhouden met familie, vrienden en lieve internetvrienden! 🙂 Tussendoor probeer ik wat huishoudelijke dingen te doen; afwas, stofzuigen, wassen, etc. Ook probeer ik iedere avond te koken en doe ik samen met mijn vriend de boodschappen. Meestal gaan we iedere week wel een keer naar mijn familie en naar de familie van mijn vriend. En ook probeer ik regelmatig af te spreken met vriendinnen, al moet ik het vaak helaas ook afzeggen omdat ik lichamelijk te moe ben.

Wat helpt jou op een slechte dag?

Er zijn altijd veel lieve mensen waar ik bij mag ‘klagen’ en mijn hart kan lunchten. Ook kan ik op echt slechte dagen niet veel doen en vaak kost whatsappen mij ook veel energie, of in elk geval langere gesprekken. Op deze slechte momenten ben ik blij met mijn Netflix account, dan lig ik de hele dag op de bank of in bed en kijk ik heerlijke chicklitfilms of series!

Wat is het vreemdste dat je ooit hebt meegemaakt door je chronische ziekte?

Tijdens mijn laatste ziekenhuisopname lag ik op een vierpersoonskamer met allemaal oudere en vooral snurkende mensen. Helaas sneuvelde mijn infuus rond een uur of 1 ’s nachts, waardoor er direct een nieuwe geplaatst moest worden. Helaas lukte dit niet en werd de vrouw die tegenover mij lag wakker, ze schreeuwde naar mij of mijn moeder wel wist waar ik was, hihi. Ze was een beetje in de war, doordat ze waarschijnlijk uit een hele diepe slaap wakker was geworden.

Gelukkig werd ik tijdens dezelfde opname al vrij snel naar een tweepersoonskamer verhuisd (omdat ik te ziek was). Op een avond kreeg ik een nieuwe kamergenoot, een oudere man van rond de zestig a zeventig jaar. Op een gegeven moment dacht hij dat hij in een ziekenauto lag en diezelfde nacht stapte hij uit bed en plaste hij midden in de kamer! Oeps!!!

Voor meer ziekenhuisverhalen van andere chronisch zieke jongeren, klik hier!

Wat is de grappigste/vreemdste/domste opmerking die iemand ooit heeft gemaakt over je ziekte?

Ook hier heb ik toevallig eerder een blog over geschreven met hulp van leden van All of Me (website voor jongeren met een chronische aandoening). Mensen die zeggen dat je met een dieet wel beter wordt, mensen die denken dat nu je uit het ziekenhuis bent je weer gezond bent, mensen die zeggen iemand te kennen met wie het goed gaat (maar dat betekent niet dat het daarom ook goed met mij gaat!!). Voor meer opmerkingen verwijs ik je naar de blog verborgen gebreken.

Wat zijn jouw lichtpuntjes?

Genieten van kleine dingen: gezellige activiteiten ondernemen met familie en vrienden, fluitende vogeltjes, een mooie zonsondergang, maar ook een goede serie of film kan ontspannend zijn! Oh, en muziek; muziek is liefde!

Zijn er voordelen aan jouw ziekte?

Mijn eerste reactie op deze vraag was; hoe kun je dat nou vragen!? Voordelen aan een chronische zieken? Maar naar mate ik er langer over ging nadenken zijn er misschien toch wel voordelen. Het eerst is dat je leert genieten van kleine dingen, daarnaast leer je ook je echte vrienden zijn waar je op kunt rekenen en dat is toch eigenlijk ook echt wel een voordeel!

Wat zou je andere chronisch zieken mee willen geven?

Krop je gevoelens niet op, maar praat erover! Je staat niet alleen als chronisch zieke op deze wereld. Er zijn zoveel mensen die maar al te goed weten (helaas) hoe jij je voelt! Praat erover en probeer het los te laten. Haal kracht uit de kleine dingen en probeer te genieten!

Liefs Kim

1 2 3 4 5 24