branch-pink-flowers-728x242

Drie weken geleden was het dan eindelijk zover, mijn fistel hersteloperatie. Veel mensen stelden mij de vraag of ik vol zenuwen zat en hoe ik mij erbij voelde. Gelukkig had ik bijna geen zenuwen en was ik er best relaxed onder. Dinsdag 25 oktober moest ik mij om kwart voor twaalf in het ziekenhuis melden. Ik mocht nog wat eten voor zeven uur ’s ochtends, maar mijn bedje lag nog zo lekker dat ik dat maar achterwege heb gelaten haha. Om half twaalf meldde ik mij in het ziekenhuis en eenmaal op de afdeling aangekomen, duurde het nog zeker ruim twintig minuten tot ik door de verpleegkundige naar mijn kamer werd gebracht. Gelukkig was moeders gezellig met mij mee, dus dan gaat de tijd altijd sneller dan wanneer je alleen bent.

Op de kamer aangekomen…

Het was ondertussen halfeen en de verpleegkundige vertelde mij dat ik rond kwart voor twee op de planning stond. Na alle gegevens te hebben gecheckt, ging ik op het bed zitten en startte ik mijn tablet op om een boek te lezen. Nog geen kwartier later kwam de verpleegkundige opnieuw de kamer binnen en vertelde dat ik mijn OK-jasje al mocht aantrekken. Dit verliep toch allemaal sneller dan ik had verwacht en stuurde snel iedereen een berichtje dat ik al bijna richting de OK ging. Iedereen wenste me veel succes en sterkte, super lief! Ik heb me snel in mijn blauwe uniform getakeld en ging netjes in het bed liggen.

Wat veel mensen van mij weten, is dat ik een enorme koukleum kan zijn en al vrij snel waren mijn handen en voeten ijskoud, haha. Vervolgens duurde het nog tot kwart over een tot ik daadwerkelijk opgehaald werd. Daar ging ik door de gangen van het ziekenhuis, richting de anesthesie.

Anesthesie

De eerste controles begonnen opnieuw; Wat is uw naam? Wat is uw geboortedatum? Waaraan wordt u geopereerd? Bent u ergens allergisch voor? Nog voor ze een poging gingen wagen voor het infuus, kwam er een andere man aan mijn bed en stelde opnieuw dezelfde vragen. Er werden plakkertjes op mijn borst en zij geplakt om mijn hart tijdens de operatie in de gaten te houden.

Toen begon het drama; infuus prikken. Na zes pogingen op handen en voeten, besloot de anesthesist om mij met een mondkapje onder narcose te brengen. Waarna ze nog vijf keer hebben geprobeerd een infuus te prikken, de elfde poging zat er gelukkig in, wat uiteindelijk een flinke blauwe plek opleverde. Door het kapje was ik al snel onder narcose en voor ik het wist, werd ik wakker uit een diepe droom.

Operatie

Na een kwartier werd ik richting mijn kamer gebracht en al vrij snel kwam de chirurg aan mijn bed. De ingreep was goed gegaan. Ze willen het zeker acht weken de kans geven om te herstellen en pas dan kunnen ze beoordelen (naar aanleiding van mijn verhaal) of de ingreep heeft gewerkt. Heel spannend!

Helaas kwam er na een paar dagen nog steeds lucht door de fistel, wat mogelijk betekent dat de fistel nog open is. Een flinke domper dus! Ook heb ik nog steeds na de ontlasting behoorlijk veel pijn, die gelukkig redelijk goed onder controle te krijgen is door pijnstillers. Helaas, slaap ik door deze pijnstillers weer slechter.

Telefonische afspraak

Vorige week ook een telefonische afspraak met de assistent gehad en mijn onzekerheid besproken. Ze liet het aan mij over of ik het nog een kans wilde geven of niet, omdat de ingreep toch nog zo kort geleden was. Ik geef het een kans en als over vijf weken blijkt dat het niet heeft gewerkt, ga ik opnieuw met goede moed een mogelijke nieuwe operatie tegemoet.

3

Ik blijf positief, want met positiviteit kom je het verst is mijn mening! <3

liefs-kim

2 Comments on Hersteloperatie fistel

  1. Vivian
    18 november 2016 at 15:41 (1 jaar ago)

    Poeh, behoorlijk heftig zo te lezen. Infusen zijn bij mij ook altijd een drama… ik heb echt een fobie ontwikkeld voor dat slaapkapje haha.

    Beantwoorden
    • Kimm
      21 november 2016 at 20:24 (12 maanden ago)

      Waarom een fobie Vivian? Ik heb wel begrepen dat ze het liever niet doen omdat mensen er naar van kunnen worden? Wel rot dat infusen bij jou ook zo’n drama zijn! 🙁 De volgende keer mogen ze mij wel opnieuw met een kapje doen hoor, dit was echt verschrikkelijk!

      Beantwoorden

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment *