All of Me

Hospital stories

Veel (chronisch) zieken zullen zich er wel in herkennen, terugkerende ziekenhuisopnames. Gelukkig ben ik zelf inmiddels ruim een jaar opnamevrij, wat overigens ook wel mocht na vijf ziekenhuisopnames in één jaar. Wel kan ik vertellen dat je heel wat bizarre/grappige/hilarische dingen mee maakt in het ziekenhuis tijdens zo’n opname.

Aangezien er erg positief werd gereageerd op mijn vorige blog, over bizarre opmerkingen die mensen naar (chronisch) zieken maken. Kwam ik op het idee om ook een blog te schrijven over deze Hospital stories. Opnieuw heb ik een bericht geplaatst op de besloten Facebookpagina van All of Me, met de vraag of mensen hun verhaal met mij wilden delen. Gelukkig kwamen hier opnieuw veel reacties op, waardoor in onderstaande verhalen heb kunnen bundelen!

Eigen ziekenhuisverhalen

Tijdens mijn laatste ziekenhuisopname lag ik op een vierpersoonskamer, met allemaal oudere en vooral snurkende mensen. Helaas sneuvelde mijn infuus rond een uur of 1 ’s nachts, waardoor er direct een nieuwe gezet moest worden. Helaas lukte dit niet er was er nogal wat gepraat rondom mijn bed. Een vrouw die tegenover mij lag, werd helaas wakker en schreeuwde of mijn moeder wel wist waar ik was. Hihi, oeps!

Gelukkig werd ik, tijdens die opname, al vrij snel naar een tweepersoonskamer verhuisd (helaas omdat ik te ziek was). Op een avond kreeg ik een nieuwe kamergenoot, een iets oudere man van rond de zestig jaar. Op een gegeven moment dacht hij dat hij in een ziekenauto lag en later in de nacht stapte hij zijn bed uit en plaste hij midden in de kamer. Heb maar direct de verpleegkundige opgeroepen.

typemachine

Verhalen van anderen…

  • Lianne:
    • “Tijdens mijn ziekenhuisopname lag ik met een man op de kamer die na een darmonderzoek heel veel scheten moest laten in zijn slaap, oeps!”
    • “Een andere man die tegenover mij hallucineerde en zag allemaal verroeste zagen boven mijn bed hangen.
  • Aniek:
    • “Tijdens mijn eerste ziekenhuisopname waren mijn darmen al zes weken verstopt, geen enkel medicijn hielp. Ik moest voor iedere arts mijn broek uitdoen. Tot er op een gegeven moment een jonge en knappe arts aan kwam, waarop ik direct vroeg of ik ook nu mijn broek uit moest doen, gelukkig was dat niet nodig! Mijn moeder heeft mij toen heel erg uitgelachen, haha.”
  • Anoniem:
    • “Toen ik geopereerd werd aan een hernia lag ik op een eenpersoonskamer. In de kamer tegenover mij moest een man douchen met hulp van een vrouwelijks verpleegster. De verpleegster praatte best hard en ze zei: Ga nou je kleine jongen maar even wassen, ik wacht wel achter het gordijn! De hele zaal kon het horen!”
  • Anoniem:
    • “Tijdens oud en nieuw in 2013 was ik opgenomen in het ziekenhuis en ik lag op een tweepersoonskamer met een huisarts. Hij plaste en poepte met de deur open en kleedde zich open en bloot uit voor mijn bed (hij droeg overigens ook geen onderbroeken!).”
    • “Ik heb eens op een kamer gelegen met een oudere mevrouw die gigantisch hard snurkte dat ze er zelf wakker van werd. Vervolgens riep zij de zuster om de klagen dat er iemand was die heel hard snurkte, terwijl ze het eigenlijk over zichzelf had.”
    • “Een kamergenoot vroeg mij of ik haar kunstgebit schoon wilde maken.”
    • “Een bejaarde patiënt belde iedere avond met zijn vriendin en huilde alles bij elkaar.”
    • “Een voedingsassistente van een andere afdeling heeft mij een keer geen eten gegeven omdat ze dacht dat ik letterlijk niks mocht eten waar zout in zat. Ze wilde dat ik niks at tot ze ‘groen licht’ van de arts had om iets te mogen eten. In plaats van haar excuses aan te bieden, deed ze heel erg kortaf.”
  •  Anoniem:
    • “Ik had een ongeluk gehad in Frankrijk en werd een dag later in Nederland geopereerd. Toen ik op de recovery bijkwam begon ik in het Engels tegen de zuster te praten omdat ik dacht dat ik nog in het buitenland was.”
  • Anoniem:
    • “Ik lag met oud en nieuw in het ziekenhuis, waar ik overigens heel mooi vuurwerk heb gezien. Op mijn kamer lag een vrouw die heel hard snurkte waardoor ik er niet door kon slapen. Vroeg de zuster de volgende ochtend of iedereen goed geslapen had, zegt die vrouw dat ze de hele nacht heeft wakker gelegen!!!”
    • “Ik moest laxeren voor een darmonderzoek in het ziekenhuis. Toen ik op het toilet zat, zat mijn moeder (op een normale stoel) gezellig naast mij en waren wij een soduku aan het maken. Alleen bleek dat mijn MDL-arts mij aan het zoeken was, tot hij mij op de wc vond en zei: Nou wat een gezelligheid hier!!”
  • Anoniem:
    • “Ik lag in het ziekenhuis voor een stemoperatie en had daarom 24 uur stemrust. Ik heb ervaren dat de verpleegkundigen echt denken dat je helemaal niks meer kunt. Grappig voorbeeld: één van de verpleegsters heeft mij bijvoorbeeld uitgebreid uitgelegd hoe ik televisie kon kijken. Ook wouden ze mij helpen met opstaan, terwijl ik natuurlijk prima kon lopen! Haha.”
  • Anoniem:
    • “Na mijn blindedarmoperatie bleek ik zelf na de operatie mijn moeder te hebben gebeld toen ik op de uitslaapkamer lag. Toen ik op mijn eigen kamer kwam bleek mijn moeder al te zitten. Waarop ik verbaasd vroeg of ze haar al hadden gebeld dat de operatie klaar was. Ik wist helemaal niet meer dat ik mijn moeder had gebeld, we moesten beide gigantisch lachen!”
  • Anoniem:
    • “Toen ik voor een catheterisatie  in het ziekenhuis lag, had ik geluk dat op dat moment de cliniclowns langskwamen (kinderafdeling). Toen ging één van de cliniclowns per ongeluk op mijn toilettas zitten waardoor mijn elektrische tandenborstel aan ging, waarna er een heel spannend verhaal volgde dat mijn vader een hele enge tandarts was. Ik vond het als zesjarige hilarisch!”
    • “Toen ik 2,5 jaar oud was en ik geopereerd zou worden, kreeg ik een kapje op mijn mond voor de narcose. Het laatste dat ik gezegd schijn te hebben is: Dat smaakt naar tandpasta, haha!”

flowers

All of Me

Voor meer informatie over All of Me, verwijs ik jullie naar hun website: http://www.allofme.nl 🙂

Liefs Kim! <3

Verborgen gebreken

Bomen met rode bladeren in de zon

Helaas krijg je als chronisch zieke regelmatig opmerkingen te horen van anderen waar je niet vrolijk van wordt. Mensen die alles maar beter weten en zelfs de oplossing hebben waardoor je nooit meer klachten zult hebben. Dit zijn goedbedoelde adviezen, maar vaak ook reacties van mensen die altijd alles beter denken te weten. Zo kan ik een reactie van de ene persoon wel hebben, maar word ik van een andere reactie soms teleurgesteld of boos.

In principe mag ik eigenlijk nog niet eens klagen over de opmerkingen die men heeft gemaakt. Omdat ik wist dat veel chronisch zieken bizarre opmerkingen te horen krijgen, heb ik besloten om een bericht te plaatsen op de Facebookpagina van All of Me, een pagina waar mensen lid kunnen worden die een beperking of (chronische) ziekte hebben.

Opmerkingen die ik zelf te horen heb gekregen:

  • “Ben je nu beter na de operatie?”
  • “Ja, ik ken ook iemand met Crohn en met een dieet gaat het veel beter!”
  • “Ik ken ook iemand die Crohn heeft, je kunt er heel goed mee leven!”
  • “Ik heb ook Crohn gehad, maar heb het nu niet meer!”
  • “Ik ben ook wel eens moe, daar moet je je overheen zetten.”
  • “Je kunt dan heel veel dingen niet meer eten, toch!?”
  • “Je ziet er goed uit.”
  • “Wauw, je bent veel afgevallen of niet? Hoe heb je dat gedaan!?”

Verschillende stukjes fruit op vorken

Opmerkingen die anderen hebben gekregen:

  • Bianca:
    • “Mensen die regelen wat ik wel of niet moet eten.”
  • IBD-er:
    • “Wanneer je naar de wc moet en er staat een hele rij voor je te wachten en dat je vraagt of je misschien voor mag, krijg je de opmerking dat je ouders je nooit geleerd hebben om te wachten.”
    • “Je kunt dit of dat niet doen, want je bent heel vaak ziek op school.”
    • “Je had geen zin om naar school te gaan hé? Ik trouwens ook niet!”
    • “Wauw, je bent afgevallen. Zie je nou wel dat je het kan! (Terwijl ik twee weken ziek op bed heb gelegen!)”
    • “Je bent altijd te laat, kom eens wat eerder uit je bed! (Terwijl ik heel lang op het toilet heb gezeten).”
  • Kathy:
    • “Soms als ik aangeef aan iemand dat er geen dieet is waar ik beter van kan worden, krijg ik te horen: Ja maar mijn die persoon die ik ken, heeft ook last van zijn buik en die heeft wel een dieet en nu is hij beter.”
    • “Van sporten krijg je meer energie!”
    • “Je kunt toch wel mee uit? Morgen kun je toch uitslapen!”
    • “Oh, je hebt alleen maar buikpijn, hoe kun je daar nou moe van zijn? Je bent nog jong!”
    • “Oh, Crohn, dat ken ik! Dan heb je toch buikpijn als je iets fouts eet?”
    • “Je hebt nog niks meegemaakt in je jonge leven, later zul je wel snappen wat ik bedoel.”
    • “Medicijnen? Moet je daarvoor naar het ziekenhuis? Zo ziek ben je toch niet!?”
    • “Krijg je medicijnen via het infuus? Lig je daar dan steeds een hele week?”
    • “Mensen in het OV die niet geloven dat je zo moe bent en pijn hebt, dat je moet zitten en niet kunt blijven staan, soms ga ik dan gewoon op de grond zitten.”
  • Manon (Stickler syndroom):
    • “Het hebben van een normaal slaapritme, wat betekent voor tien uur je bed uit en je dag goed invullen, scheelt een heel stuk!”
    • “Ach, jij bent tenminste nog jong en gezond, wacht maar tot je later ouder bent!”
  • Rebecca (Fibromyalgy):
    • “Ooh, maar daar kun je best oud mee worden!”
  • Eilish (CRPS – http://www.artisticstateofmind.nl):
    • “Ik wil ook wel thuis zitten en geld gestort krijgen op mijn rekening.”
    • “Je hebt toch iets aan je hand, toch niet aan je benen. Dan kun je toch wel gewoon sporten!”
    • “Het kan toch niet dat je zo lang en zoveel pijn hebt?”
    • “Maar je ziet helemaal niks!”
  • Kelly (Colitis Ulcerosa):
    • “Je kunt niet alles op je ziekte gooien.”
    • “Je moet gewoon naar school gaan, ook al ben je ziek.”
    • “Je kunt wel naar vergaderingen en repetitie van de band, maar niet afspraken met mij?”
    • “We zijn je liever kwijt dan rijk (op het werk).”
  • Opmerkingen van mensen die liever niet wilden dat hun naam wordt genoemd:
    • “Jij hebt het zo makkelijk, je hoeft nooit naar school!”
    • “Een dag extra vrij in de week, dat wil ik ook!”
    • “Jij bent echt lui!”
    • “Als ik zoveel zou eten als jou, zou ik tonnetje rond worden!”
    • “Oh, maar gelukkig heb je geen anorexia (lag met 15 kilo ondergewicht in het ziekenhuis)”
    • “Maak een wandeling, daar krijg je meer energie van!”
    • “Weet je zeker dat je niet fulltime kunt werken?”
    • “Je ziet er niet ziek uit, weet je zeker dat je neurofibromatose hebt?”
    • “Warme melk schijnt te helpen.”
    • “Het wordt weer beter weer, daar knap je echt van op!”
    • “Pak een paracetamol, dan gaat de pijn wel over!”
    • “Een oom die zegt dat ik meer moet lopen (ik zat net in een rolstoel, zonder kon ik het huis niet meer uit).”
    • “Als ik aan mensen vertel dat ik revalideer, krijg ik de opmerking: Dus over een paar maanden is alles goed getraind en kan je alles weer doen?”
    • “Toen ik solliciteerde op een baan van minder dan 20 uur, kreeg ik het volgende te horen: Je zal hiermee niet rond kunnen komen, zoek je nog een andere baan?”
    • “Reuma? Dat is toch iets voor oude mensen? Hoe kan jij dat dan hebben?”
    • “Je bent nog zo jong, ik zie niks aan je, dan zul je er ook wel niet zoveel last van hebben!”
    • “Dus als ik je bril afpak kun je niks meer zien?”
    • “Ah toe, blijf nog eventjes! (Ik heb geen zin om mijzelf te moeten verdedigen waarom ik graag naar huis wil!)”
    • “Je loopt een beetje als een eend.”
    • “Maar je hebt een niertransplantatie gehad, dan ben je toch weer beter?”
    • “Als je wilt afvallen, moet je gewoon elke dag gaan sporten!”
    • “Drink jij geen alcohol? Wat saai!”
    • “Dus jij eet nooit bij de MC Donald’s? Wat saai!”
    • “Oh, als ik jou was had ik dat nooit volgehouden!”
    • “Je ligt weer in het ziekenhuis? Vierpersoonskamer? Vet gezellige party!”
    • “Kun je dat dialyseren niet gewoon overslaan?”
    • “Hé, hamster! (terwijl ik een enorm gezicht had van de prednison, waar ik het zelf al zwaar genoeg mee had!).”
    • “Goh, dat ze daar zoveel geld in pompen hé, om chronisch zieken maar een leuk leven te geven!”
    • “Vet chill dat je chronisch ziek bent, dan hoef je nooit te werken!”
    • “Oh, ik wou dat ik een dagje zo kon relaxen zoals jij.”
    • “Moet je zulke grote pillen slikken? Nou dat zou ik gewoon niet doen!”

If you didn't see it with your eyes or hear it with your ears then don't invent things with your mind and share it with others. Don't act like you know everything. No you don't. You don't share things that you're not fully aware of. You weren't there, your opinion is never needed. Get busy propagating your own life and stop ruining other's lives.

Ik hoop met deze blog duidelijk te hebben gemaakt dat heel veel opmerkingen, hoe goed ze misschien ook bedoeld zijn, niet altijd prettig overkomen bij een persoon die (chronisch) ziek is. 🙂

Liefs Kim! <3