Terug van weggeweest!

Het is helaas alweer veel te lang geleden dat ik mijn laatste bericht heb geschreven, maar ik ben weer terug! De laatste tijd ben ik erg druk geweest, waardoor het bloggen er helaas bij in is geschoten en ik daar geen tijd voor vrij maakte. Nu denk je misschien wel: Druk? Waarmee? Je hebt toch geen werk? En verder hoef je toch ook niks? Helaas is dat de reactie van veel mensen als ze horen wat ik op een dag doe. Als ik kijk naar wat ik eerder deed voor ik ziek was en hoe mijn leven er nu uit ziet, dan is er zeker veel veranderd. Helaas heb ik dit niet in de hand en ben ik positief en tevreden over de dingen die ik wel kan!

Maar wat kan ik wel?

Sinds eind oktober heb ik een werkervaringsplek gevonden. Helaas heb ik, zoals jullie misschien wel weten, eind vorig schooljaar besloten te stoppen met mijn studie Sociaal Juridische Dienstverlening. Het studeren en de reistijd waren voor mij te zwaar en lichamelijk niet haalbaar. Dit was de moeilijkste beslissing die ik heb moeten nemen en wat nog steeds soms lastig is, bijvoorbeeld als ik hoor dat mijn oud-klasgenoten geslaagd zijn. Wat ik ze overigens hartstikke gun! Maar op die momenten besef ik wel dat mijn leven lange tijd heeft stil gestaan en ik dubbel zo hard moet werken om wat op te kunnen bouwen. Gelukkig ben ik positief ingesteld en ben ik van mening dat je met doorzettingsvermogen veel kunt bereiken!

Ik zal even terugkomen op mijn werkervaringsplek. Mijn moeder heeft een administratieve functie bij een re-integratiebedrijf (voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt) en zorgorganisatie (dagbesteding). Hier ondersteun ik haar bij administratieve taken. Op deze manier kan ik, op vrijwillige basis, ontdekken waar mijn grenzen liggen en wat ik leuk vind om te doen. Momenteel werk ik er drie dagen per week van gemiddeld zeven uur per dag. Uiteindelijk zal ik graag naar drie keer acht uur willen uitbreiden, zodat ik op een ‘werkweek’ van 24 uur uitkom.

Vakantie

Ook is inmiddels de vakantieperiode aangebroken en gaan veel mensen op vakantie. Wij zijn afgelopen mei al heerlijk twee weekjes met de schoonfamilie naar Tenerife gehad waar we het ontzettend naar onze zin hebben gehad. Misschien schrijf ik nog wel een blogje over deze vakantie. Daarnaast gaan we over een paar weekjes nog heerlijk zeven dagen naar Giethoorn, waar ik overigens nog niet eerder ben geweest. Ook dit zal vast en zeker een geslaagde vakantie worden. Ik kijk er in elk geval erg naar uit! 🙂

Dit was even een korte update over wat mij de laatste maanden heeft bezig gehouden. Hopelijk schrijf ik binnenkort snel weer een nieuwe blog, want nu ik hiermee bezig ben is het ook zeker een hobby waar ik me erg goed mee kan vermaken!

Wat een klein compliment voor een ander kan betekenen

Eergisteren was het dan zover; Nationale Complimentendag. Het is zo jammer dat er een speciale dag voor in het leven moet worden geroepen om een ander een compliment te geven. Hoeveel moeite kost het jou om iemand te zeggen dat je trots op hem of haar bent, dat hij of zij er goed uitziet, dat je trots bent om iemand als vriend of vriendin te hebben? Waarom moet dat per se op zo’n dag als Nationale Complimentendag? Ik ben van mening dat je op zo’n dag juist opzoek gaat naar een reden om een compliment te ‘moeten’ geven, maar een compliment moet uit je hart komen, toch?

Een complimentje, ook al is hij maar heel erg klein, kan enorm veel voor mensen betekenen. Soms zie ik een oud vrouwtje alleen op straat lopen en dan glimlach ik vriendelijk en zeg ik haar gedag. Als ik die glimlach en waardering op haar gezicht kon beschrijving, zou iedereen dit voor een ander overhebben lijkt me toch? Waarom zullen we niet een klein beetje moeite doen en aandacht steken in onze medemens? Het geeft mij voldoening als ik zie dat iemand het waardeert als ik een compliment geef, als ik hem of haar met iets kleins help, wat voor mij zo vanzelfsprekend is. Wat voor jou zo normaal is, is niet zo vanzelfsprekend bij ieder ander.

Probeer iets verder te kijken en sta voor een ander klaar, dan wordt de wereld elke dag een klein stukje mooier.

Kerst 2016

De Kerstdagen zijn alweer voorbij. Ik vind het altijd erg gezellige dagen die ik samen doorbreng met mijn familie (en zelfs een ‘derde kerstdag’ met goede vrienden). Helaas zijn dit voor mij ook dagen waar ik erg tegenop kan zien. Dat is niet omdat ik het niet leuk vind, maar meer om het feit omdat het voor mij lichamelijk best zwaar kan zijn.

Kerstavond en eerste Kerstdag

Mijn vader is op 24 december jarig (Kerstavond). Eerst hebben we ’s avonds bij mijn schoonouders gegeten, een heerlijke simpele broodmaaltijd wat altijd prima smaakt! Later zijn we nog even richting mijn ouders gedaan om een drankje op mijn vaders verjaardag te drinken, helaas bleek hij de griep te hebben. Ondanks dat hij ziek was, was het toch best gezellig. Eerste Kerstdag waren we bij mijn broer en zijn vriendin uitgenodigd voor een Kerstontbijt. Hier hebben we heerlijk gegeten en samen liedjes gezongen met het zoontje van mijn zus (8 jaar). 🙂 Vervolgens ben ik naar huis gegaan en heb ik even anderhalf uur mijn rust gepakt om de middag en avond door te kunnen komen. Bij mijn ouders aangekomen, lag vaders nog steeds ziek op de bank. Toch hebben we een erg gezellige middag gehad met z’n allen; we hebben de Mouthguard Challenge gespeeld (zie onder het filmpje). Echt een hilarisch spel waar je verschrikkelijk veel lol hebt!

Na het spelen van spelletjes hebben David en ik bladerdeeghapjes gemaakt. Een versie met champignons en garnaaltjes en een versie met brie, pijnboompitjes en honing. Mijn zus had gevulde champignons gemaakt, mijn broer kippenpootjes, moeders twee soorten salade (rundvlees en tonijn) en soep. Het smaakte allemaal erg goed en iedereen had de buik goed vol.

Tweede Kerstdag

Tweede Kerstdag hadden we afgesproken om Kerst te vieren bij mijn schoonouders. Hier waren we om tien uur ’s ochtends om te beginnen met een gezellig Kerstontbijt. Ook hier was het goed verzorgd. Nadat we de tafel afgeruimd hadden, begonnen we met het uitpakken van de Kerstcadeaus. Een maand geleden hebben we namelijk online ‘lootjes getrokken’ voor de Kerst. De boom was mooi versierd met alle cadeautjes. Ook dit jaar zijn we weer goed verwend; ik heb EINDELIJK m’n elektrische kruik <3. Heerlijk voor wanneer mijn buik weer een avondje niet zo lief is. Ook bij de schoonfamilie hebben we allerlei verschillende dingen gegeten en een aantal spellen gespeeld. Dit was wederom een gezellige tweede Kerstdag.

‘Derde Kerstdag’

Dinsdagavond hebben we een gezellige avond gehad bij goede vrienden van ons. Hier hebben we samen gegourmet (in wokpannetjes). Ook dit was een erg gezellige avond, een goede afsluiting van het oude jaar met hun!

Afbeeldingsresultaat voor vuurwerk

Vandaag is het alweer de laatste dag van het jaar. Voor mij is het jaar voorbij gevlogen en er zijn veel positieve wendingen geweest. Ik hoop dat 2017 nog veel meer moois mag brengen. Ik wens jou een heel goed uiteinde en een gelukkig, maar vooral GEZOND 2017!

ABC-TAG

41921-abc

Hoe leuk! Op de blog ‘LiveLifeGorgeous’ kwam ik onderstaande ABC-tag tegen. Na deze tag door te hebben gelezen, leek het mij een leuk idee om hem ook in te vullen en te posten op mijn blog!

Age:

Ik ben alweer 25 jaartjes jong. Een halve Sarah dus. Hoe ouder ik word, hoe sneller de jaren voorbij vliegen. 25 is een leeftijd waarin alles vorm begint te krijgen; je krijgt een relatie, huurt of koopt voor het eerst een eigen huis, je gaat samenwonen en misschien krijg je al je eerste kindje. Daarnaast behaal je je diploma rond deze leeftijd en ga je opzoek naar een leuke baan. Dit geldt ook gedeeltelijk voor mij. Maar helaas moet ik door meneer Crohn mijn leven anders indelen dan een ander, maar dat betekent niet dat ik minder gelukkig ben! <3

Best friend:

Eén van mijn beste vriendinnen is Dorine. Ik ken haar al sinds het eerste jaar van de middelbare school en sindsdien zijn we dikke vriendinnen. Op haar kan ik altijd rekenen en ook als het met mij slecht gaat, staat ze altijd voor mij klaar. Als we met elkaar hebben afgesproken, kletsen we urenlang en altijd blijft het gezellig. Ook met de mannen erbij kunnen wij ons goed vermaken. 🙂

Daarnaast is Nayana, blogster van Happymindstyle, de laatste twee jaar een goede vriendin van mij geworden. Zij is bekend met CVS (chronisch vermoeidheidssyndroom) en daardoor kan zij zich goed in mij verplaatsen. Ook zij staat altijd voor mij klaar en er gaat (bijna) geen dag voorbij dat wij elkaar niet appen. We spreken niet héél veel met elkaar af, maar toch kunnen we altijd op elkaar rekenen.

key-to-my-heart-728x242

Chore you hate:

Strijken is dus echt totaal niet mijn ding. Gelukkig strijkt vriendlief zijn eigen blouses, daar heb ik erg veel geluk mee. Ook vind ik afwassen niet echt tof, vooral niet als er afwas van een paar dagen staat. Maar op goede dagen kan ik zo het hele huishouden doen en heb ik er geen moeite mee. Het ligt er denk ik ook aan hoe ik mij voel en hoeveel energie ik heb voor de huishoudelijke taken.

Dreamhouse:

Jeetje wat een lastige vraag. Ik vind het vooral belangrijk dat een huis prettig en huiselijk aanvoelt. Soms zie je een geweldig groot huis met een super mooie inrichting, alleen denk ik dat ik mij daar nooit thuis zou kunnen voelen. Ik hou van een knusse inrichting, een bank met kussens een kleedje onder de tafel, mooie gordijnen en daarbij passende accessoires.

Essential start of your day:

Ik ben niet iemand die kan genieten van het ontbijt. Vaak eet ik ’s ochtends omdat ik anders honger krijg of slap word, maar mij maak je hier niet blij mee. Per dag is het wisselend waar ik mee begin. De ene dag is het een smoothie, de andere dag een bakje Griekse yoghurt met banaan of een simpele boterham.

Favorite color

Zoals je ook hier op mijn blog kunt zien, ben ik gek op de kleur roze. Mijn telefoonhoesje is roze, mijn oplader voor mijn telefoon is roze, ik heb een roze rugzak en kan zo nog wel even doorgaan. Alleen draag ik bijna geen roze kleding, ik denk omdat de kleur mij niet zo goed staat. Andere favoriete kleuren heb ik niet echt, al vind ik mintgroen ook wel een hele mooie kleur nu ik er over nadenk.

Gold or Silver:

Ook dit is weer zo’n vraag waar ik geen antwoord op weet. Ik ga maar voor zilver, al mijn sieraden zijn namelijk zilver.

Height:

Ik ben helemaal niet zo lang, namelijk maar een meter en achtenzestig centimeter. Gelukkig zijn veel mensen in mijn omgeving niet veel langer, dus hoef ik mij niet voor mijn lengte te schamen!

Instruments I play:

Helaas ben ik niet heel muzikaal. Wel lijkt het mij ooit tof om gitaar te leren spelen. Wie weet in de toekomst!

laptop-1483974_960_720

Job Title:

Momenteel heb ik, zoals jullie misschien al weten, geen werk. Sinds kort heb ik een werkervaringsplek gevonden, waar ik misschien later nog een blog over ga schrijven.

Kids:

Vriendlief en ik willen zeker kinderen, alleen voorlopig zal dit nog niet gebeuren. Ik ga mij eerst richten op een leuke baan en hoop dat ook mijn gezondheid (waaronder de vermoeidheid) vooruit gaat. Ook wil ik eerst het sporten op kunnen pakken en dat de dagelijkse activiteiten makkelijker verlopen. Ik hoop over een aantal jaren wel een paar koters rond te hebben lopen!

Music that you always listen to:

Ik heb een vrij brede muzieksmaak en luister daarom naar veel verschillende muziek. In januari ga ik met mijn vriend, moeder, broers en schoonzusje naar Green Day, wat ik supervet vind! Verder houd ik ook van gevoelige nummers, zoals Marco Borsato. Maar ook Brad Arnold (3 Doors Down) en Rascal Flatts vind ik geweldige zangers.

Nickname:

Als ik ergens een nickname moet bedenken, kies ik vaak voor de naam: xkim. Lekker makkelijk en vaak is hij nog beschikbaar! Ik heb verder niet echt een bijnaam bij andere mensen, of mensen kiezen makkelijk voor; Kimmie!

Overnight hospital stays:

Genoeg, helaas, haha! Ik heb zelfs een blog geschreven (met hulp van All of Me leden) over bizarre ziekenhuisverhalen. Deze kun je vinden als je HIER klikt!

Phobias of fears:

Ik ben echt doodsbang voor spinnen. Ik heb werkelijk waar geen idee waar deze angst vandaan komt. Hele kleine spinnetjes vind ik nog niet zo eng maar die spinnen met lange poten vind ik al verschrikkelijk. Laten we nu net in de spinnenperiode van het jaar zitten!

Quote from a movie:

Jeetje, als ik heel eerlijk moet zijn, ben ik heel slecht in het onthouden van teksten uit films! Nu kan ik wel heel flauw een quote uit gaan zoeken, maar dat vind ik niet leuk, haha. Als ik er een tegenkom, zal ik zeker aan deze tag denken en zal hem toevoegen!

Reason to smile:

Er zijn zoveel redenen om te lachen in het leven. Een aantal weken geleden bijvoorbeeld, heb ik heel erg genoten van het weer, het gezelschap en de dieren in de dierentuin. Dit soort dagen bezorgen een glimlach op mijn gezicht. Lachen is erg belangrijk en als je niet meer kunt lachen, is er in mijn geval echt iets mis.

Siblings:

Ik heb twee broers (36 jaar en 27 jaar) en een zus (34 jaar). 🙂

Time you wake up:

Dit kan per dag verschillen en het ligt er ook helemaal aan hoe ik mij voel. Gemiddeld word ik rond negen uur wakker. Maar als ik een afspraak heb, zet ik mijn wekker natuurlijk (in het geval dit eerder is). In het weekend kan ik wel eens heerlijk tot half elf a elf uur in mijn bed blijven liggen.

Underwear:

Jeetje, wat een vraag. Hadden ze niks anders bij de letter U kunnen bedenken? Ik vertel veel over mijzelf, maar dit soort antwoorden houd ik netjes voor mezelf. Hihi.

balloons-728x242

Very important date this year:

Ik denk dat dit toch mijn verjaardag is: 4 juli! Dit omdat ik dit jaar 25 jaar ben geworden en op deze dag mijn laatste toets voor mijn Propedeuse heb gemaakt en dezelfde dag te horen kreeg dat ik mijn toets behaald had met een mooie zeven!

Worst habit:

Ik ben, zoals misschien al eerder gezegd, erg perfectionistisch en vind het moeilijk om ergens een punt achter te zetten. Daarnaast kan ik soms een sloddervos zijn.

X-ray’s you’ve had done:

Om goedkeuring te krijgen om een medicijn te mogen gebruiken, was het belangrijk dat ik longfoto’s liet maken. Op deze foto’s werd gekeken of ik TBC heb, dit is namelijk onder andere te zien in je longen. Gelukkig bleek ik het niet te hebben! Daarnaast heb ik wel veel MRI-scans, CT-scans en echo’s gehad voor mijn darmen.

Yummy food you make:

Ai, lastige vraag! Zelfgemaakte burrito’s vallen hier altijd in de smaak, maar ook een visgerecht met mihoen of mijn zelfgemaakte mix van garnalen en groenten! Daarnaast vind ik zoete aardappel uit de oven, verse sla of een maaltijdsalade ook heerlijk!

Zoo animal:

Toevallig zijn we (vriendlief, mijn ouders en ik) een aantal weken geleden in Burgers Zoo in Arnhem geweest. In deze dierentuin was ik nog nooit eerder geweest, maar ik heb genoten. Er zijn veel dieren te zien en heb hier ook een aantal mooie foto’s kunnen maken. Vooral tijgers blijf ik prachtige dieren vinden.

Wauw, het schrijven van deze TAG verliep lekker snel. Hopelijk vonden jullie het leuk om te lezen! Ik vond het in ieder geval leuk om hem in te vullen!

liefs-kim

Hersteloperatie fistel

branch-pink-flowers-728x242

Drie weken geleden was het dan eindelijk zover, mijn fistel hersteloperatie. Veel mensen stelden mij de vraag of ik vol zenuwen zat en hoe ik mij erbij voelde. Gelukkig had ik bijna geen zenuwen en was ik er best relaxed onder. Dinsdag 25 oktober moest ik mij om kwart voor twaalf in het ziekenhuis melden. Ik mocht nog wat eten voor zeven uur ’s ochtends, maar mijn bedje lag nog zo lekker dat ik dat maar achterwege heb gelaten haha. Om half twaalf meldde ik mij in het ziekenhuis en eenmaal op de afdeling aangekomen, duurde het nog zeker ruim twintig minuten tot ik door de verpleegkundige naar mijn kamer werd gebracht. Gelukkig was moeders gezellig met mij mee, dus dan gaat de tijd altijd sneller dan wanneer je alleen bent.

Op de kamer aangekomen…

Het was ondertussen halfeen en de verpleegkundige vertelde mij dat ik rond kwart voor twee op de planning stond. Na alle gegevens te hebben gecheckt, ging ik op het bed zitten en startte ik mijn tablet op om een boek te lezen. Nog geen kwartier later kwam de verpleegkundige opnieuw de kamer binnen en vertelde dat ik mijn OK-jasje al mocht aantrekken. Dit verliep toch allemaal sneller dan ik had verwacht en stuurde snel iedereen een berichtje dat ik al bijna richting de OK ging. Iedereen wenste me veel succes en sterkte, super lief! Ik heb me snel in mijn blauwe uniform getakeld en ging netjes in het bed liggen.

Wat veel mensen van mij weten, is dat ik een enorme koukleum kan zijn en al vrij snel waren mijn handen en voeten ijskoud, haha. Vervolgens duurde het nog tot kwart over een tot ik daadwerkelijk opgehaald werd. Daar ging ik door de gangen van het ziekenhuis, richting de anesthesie.

Anesthesie

De eerste controles begonnen opnieuw; Wat is uw naam? Wat is uw geboortedatum? Waaraan wordt u geopereerd? Bent u ergens allergisch voor? Nog voor ze een poging gingen wagen voor het infuus, kwam er een andere man aan mijn bed en stelde opnieuw dezelfde vragen. Er werden plakkertjes op mijn borst en zij geplakt om mijn hart tijdens de operatie in de gaten te houden.

Toen begon het drama; infuus prikken. Na zes pogingen op handen en voeten, besloot de anesthesist om mij met een mondkapje onder narcose te brengen. Waarna ze nog vijf keer hebben geprobeerd een infuus te prikken, de elfde poging zat er gelukkig in, wat uiteindelijk een flinke blauwe plek opleverde. Door het kapje was ik al snel onder narcose en voor ik het wist, werd ik wakker uit een diepe droom.

Operatie

Na een kwartier werd ik richting mijn kamer gebracht en al vrij snel kwam de chirurg aan mijn bed. De ingreep was goed gegaan. Ze willen het zeker acht weken de kans geven om te herstellen en pas dan kunnen ze beoordelen (naar aanleiding van mijn verhaal) of de ingreep heeft gewerkt. Heel spannend!

Helaas kwam er na een paar dagen nog steeds lucht door de fistel, wat mogelijk betekent dat de fistel nog open is. Een flinke domper dus! Ook heb ik nog steeds na de ontlasting behoorlijk veel pijn, die gelukkig redelijk goed onder controle te krijgen is door pijnstillers. Helaas, slaap ik door deze pijnstillers weer slechter.

Telefonische afspraak

Vorige week ook een telefonische afspraak met de assistent gehad en mijn onzekerheid besproken. Ze liet het aan mij over of ik het nog een kans wilde geven of niet, omdat de ingreep toch nog zo kort geleden was. Ik geef het een kans en als over vijf weken blijkt dat het niet heeft gewerkt, ga ik opnieuw met goede moed een mogelijke nieuwe operatie tegemoet.

3

Ik blijf positief, want met positiviteit kom je het verst is mijn mening! <3

liefs-kim

1 2 3 24