ABC-TAG

41921-abc

Hoe leuk! Op de blog ‘LiveLifeGorgeous’ kwam ik onderstaande ABC-tag tegen. Na deze tag door te hebben gelezen, leek het mij een leuk idee om hem ook in te vullen en te posten op mijn blog!

Age:

Ik ben alweer 25 jaartjes jong. Een halve Sarah dus. Hoe ouder ik word, hoe sneller de jaren voorbij vliegen. 25 is een leeftijd waarin alles vorm begint te krijgen; je krijgt een relatie, huurt of koopt voor het eerst een eigen huis, je gaat samenwonen en misschien krijg je al je eerste kindje. Daarnaast behaal je je diploma rond deze leeftijd en ga je opzoek naar een leuke baan. Dit geldt ook gedeeltelijk voor mij. Maar helaas moet ik door meneer Crohn mijn leven anders indelen dan een ander, maar dat betekent niet dat ik minder gelukkig ben! <3

Best friend:

Eén van mijn beste vriendinnen is Dorine. Ik ken haar al sinds het eerste jaar van de middelbare school en sindsdien zijn we dikke vriendinnen. Op haar kan ik altijd rekenen en ook als het met mij slecht gaat, staat ze altijd voor mij klaar. Als we met elkaar hebben afgesproken, kletsen we urenlang en altijd blijft het gezellig. Ook met de mannen erbij kunnen wij ons goed vermaken. 🙂

Daarnaast is Nayana, blogster van Happymindstyle, de laatste twee jaar een goede vriendin van mij geworden. Zij is bekend met CVS (chronisch vermoeidheidssyndroom) en daardoor kan zij zich goed in mij verplaatsen. Ook zij staat altijd voor mij klaar en er gaat (bijna) geen dag voorbij dat wij elkaar niet appen. We spreken niet héél veel met elkaar af, maar toch kunnen we altijd op elkaar rekenen.

key-to-my-heart-728x242

Chore you hate:

Strijken is dus echt totaal niet mijn ding. Gelukkig strijkt vriendlief zijn eigen blouses, daar heb ik erg veel geluk mee. Ook vind ik afwassen niet echt tof, vooral niet als er afwas van een paar dagen staat. Maar op goede dagen kan ik zo het hele huishouden doen en heb ik er geen moeite mee. Het ligt er denk ik ook aan hoe ik mij voel en hoeveel energie ik heb voor de huishoudelijke taken.

Dreamhouse:

Jeetje wat een lastige vraag. Ik vind het vooral belangrijk dat een huis prettig en huiselijk aanvoelt. Soms zie je een geweldig groot huis met een super mooie inrichting, alleen denk ik dat ik mij daar nooit thuis zou kunnen voelen. Ik hou van een knusse inrichting, een bank met kussens een kleedje onder de tafel, mooie gordijnen en daarbij passende accessoires.

Essential start of your day:

Ik ben niet iemand die kan genieten van het ontbijt. Vaak eet ik ’s ochtends omdat ik anders honger krijg of slap word, maar mij maak je hier niet blij mee. Per dag is het wisselend waar ik mee begin. De ene dag is het een smoothie, de andere dag een bakje Griekse yoghurt met banaan of een simpele boterham.

Favorite color

Zoals je ook hier op mijn blog kunt zien, ben ik gek op de kleur roze. Mijn telefoonhoesje is roze, mijn oplader voor mijn telefoon is roze, ik heb een roze rugzak en kan zo nog wel even doorgaan. Alleen draag ik bijna geen roze kleding, ik denk omdat de kleur mij niet zo goed staat. Andere favoriete kleuren heb ik niet echt, al vind ik mintgroen ook wel een hele mooie kleur nu ik er over nadenk.

Gold or Silver:

Ook dit is weer zo’n vraag waar ik geen antwoord op weet. Ik ga maar voor zilver, al mijn sieraden zijn namelijk zilver.

Height:

Ik ben helemaal niet zo lang, namelijk maar een meter en achtenzestig centimeter. Gelukkig zijn veel mensen in mijn omgeving niet veel langer, dus hoef ik mij niet voor mijn lengte te schamen!

Instruments I play:

Helaas ben ik niet heel muzikaal. Wel lijkt het mij ooit tof om gitaar te leren spelen. Wie weet in de toekomst!

laptop-1483974_960_720

Job Title:

Momenteel heb ik, zoals jullie misschien al weten, geen werk. Sinds kort heb ik een werkervaringsplek gevonden, waar ik misschien later nog een blog over ga schrijven.

Kids:

Vriendlief en ik willen zeker kinderen, alleen voorlopig zal dit nog niet gebeuren. Ik ga mij eerst richten op een leuke baan en hoop dat ook mijn gezondheid (waaronder de vermoeidheid) vooruit gaat. Ook wil ik eerst het sporten op kunnen pakken en dat de dagelijkse activiteiten makkelijker verlopen. Ik hoop over een aantal jaren wel een paar koters rond te hebben lopen!

Music that you always listen to:

Ik heb een vrij brede muzieksmaak en luister daarom naar veel verschillende muziek. In januari ga ik met mijn vriend, moeder, broers en schoonzusje naar Green Day, wat ik supervet vind! Verder houd ik ook van gevoelige nummers, zoals Marco Borsato. Maar ook Brad Arnold (3 Doors Down) en Rascal Flatts vind ik geweldige zangers.

Nickname:

Als ik ergens een nickname moet bedenken, kies ik vaak voor de naam: xkim. Lekker makkelijk en vaak is hij nog beschikbaar! Ik heb verder niet echt een bijnaam bij andere mensen, of mensen kiezen makkelijk voor; Kimmie!

Overnight hospital stays:

Genoeg, helaas, haha! Ik heb zelfs een blog geschreven (met hulp van All of Me leden) over bizarre ziekenhuisverhalen. Deze kun je vinden als je HIER klikt!

Phobias of fears:

Ik ben echt doodsbang voor spinnen. Ik heb werkelijk waar geen idee waar deze angst vandaan komt. Hele kleine spinnetjes vind ik nog niet zo eng maar die spinnen met lange poten vind ik al verschrikkelijk. Laten we nu net in de spinnenperiode van het jaar zitten!

Quote from a movie:

Jeetje, als ik heel eerlijk moet zijn, ben ik heel slecht in het onthouden van teksten uit films! Nu kan ik wel heel flauw een quote uit gaan zoeken, maar dat vind ik niet leuk, haha. Als ik er een tegenkom, zal ik zeker aan deze tag denken en zal hem toevoegen!

Reason to smile:

Er zijn zoveel redenen om te lachen in het leven. Een aantal weken geleden bijvoorbeeld, heb ik heel erg genoten van het weer, het gezelschap en de dieren in de dierentuin. Dit soort dagen bezorgen een glimlach op mijn gezicht. Lachen is erg belangrijk en als je niet meer kunt lachen, is er in mijn geval echt iets mis.

Siblings:

Ik heb twee broers (36 jaar en 27 jaar) en een zus (34 jaar). 🙂

Time you wake up:

Dit kan per dag verschillen en het ligt er ook helemaal aan hoe ik mij voel. Gemiddeld word ik rond negen uur wakker. Maar als ik een afspraak heb, zet ik mijn wekker natuurlijk (in het geval dit eerder is). In het weekend kan ik wel eens heerlijk tot half elf a elf uur in mijn bed blijven liggen.

Underwear:

Jeetje, wat een vraag. Hadden ze niks anders bij de letter U kunnen bedenken? Ik vertel veel over mijzelf, maar dit soort antwoorden houd ik netjes voor mezelf. Hihi.

balloons-728x242

Very important date this year:

Ik denk dat dit toch mijn verjaardag is: 4 juli! Dit omdat ik dit jaar 25 jaar ben geworden en op deze dag mijn laatste toets voor mijn Propedeuse heb gemaakt en dezelfde dag te horen kreeg dat ik mijn toets behaald had met een mooie zeven!

Worst habit:

Ik ben, zoals misschien al eerder gezegd, erg perfectionistisch en vind het moeilijk om ergens een punt achter te zetten. Daarnaast kan ik soms een sloddervos zijn.

X-ray’s you’ve had done:

Om goedkeuring te krijgen om een medicijn te mogen gebruiken, was het belangrijk dat ik longfoto’s liet maken. Op deze foto’s werd gekeken of ik TBC heb, dit is namelijk onder andere te zien in je longen. Gelukkig bleek ik het niet te hebben! Daarnaast heb ik wel veel MRI-scans, CT-scans en echo’s gehad voor mijn darmen.

Yummy food you make:

Ai, lastige vraag! Zelfgemaakte burrito’s vallen hier altijd in de smaak, maar ook een visgerecht met mihoen of mijn zelfgemaakte mix van garnalen en groenten! Daarnaast vind ik zoete aardappel uit de oven, verse sla of een maaltijdsalade ook heerlijk!

Zoo animal:

Toevallig zijn we (vriendlief, mijn ouders en ik) een aantal weken geleden in Burgers Zoo in Arnhem geweest. In deze dierentuin was ik nog nooit eerder geweest, maar ik heb genoten. Er zijn veel dieren te zien en heb hier ook een aantal mooie foto’s kunnen maken. Vooral tijgers blijf ik prachtige dieren vinden.

Wauw, het schrijven van deze TAG verliep lekker snel. Hopelijk vonden jullie het leuk om te lezen! Ik vond het in ieder geval leuk om hem in te vullen!

liefs-kim

Hersteloperatie fistel

branch-pink-flowers-728x242

Drie weken geleden was het dan eindelijk zover, mijn fistel hersteloperatie. Veel mensen stelden mij de vraag of ik vol zenuwen zat en hoe ik mij erbij voelde. Gelukkig had ik bijna geen zenuwen en was ik er best relaxed onder. Dinsdag 25 oktober moest ik mij om kwart voor twaalf in het ziekenhuis melden. Ik mocht nog wat eten voor zeven uur ’s ochtends, maar mijn bedje lag nog zo lekker dat ik dat maar achterwege heb gelaten haha. Om half twaalf meldde ik mij in het ziekenhuis en eenmaal op de afdeling aangekomen, duurde het nog zeker ruim twintig minuten tot ik door de verpleegkundige naar mijn kamer werd gebracht. Gelukkig was moeders gezellig met mij mee, dus dan gaat de tijd altijd sneller dan wanneer je alleen bent.

Op de kamer aangekomen…

Het was ondertussen halfeen en de verpleegkundige vertelde mij dat ik rond kwart voor twee op de planning stond. Na alle gegevens te hebben gecheckt, ging ik op het bed zitten en startte ik mijn tablet op om een boek te lezen. Nog geen kwartier later kwam de verpleegkundige opnieuw de kamer binnen en vertelde dat ik mijn OK-jasje al mocht aantrekken. Dit verliep toch allemaal sneller dan ik had verwacht en stuurde snel iedereen een berichtje dat ik al bijna richting de OK ging. Iedereen wenste me veel succes en sterkte, super lief! Ik heb me snel in mijn blauwe uniform getakeld en ging netjes in het bed liggen.

Wat veel mensen van mij weten, is dat ik een enorme koukleum kan zijn en al vrij snel waren mijn handen en voeten ijskoud, haha. Vervolgens duurde het nog tot kwart over een tot ik daadwerkelijk opgehaald werd. Daar ging ik door de gangen van het ziekenhuis, richting de anesthesie.

Anesthesie

De eerste controles begonnen opnieuw; Wat is uw naam? Wat is uw geboortedatum? Waaraan wordt u geopereerd? Bent u ergens allergisch voor? Nog voor ze een poging gingen wagen voor het infuus, kwam er een andere man aan mijn bed en stelde opnieuw dezelfde vragen. Er werden plakkertjes op mijn borst en zij geplakt om mijn hart tijdens de operatie in de gaten te houden.

Toen begon het drama; infuus prikken. Na zes pogingen op handen en voeten, besloot de anesthesist om mij met een mondkapje onder narcose te brengen. Waarna ze nog vijf keer hebben geprobeerd een infuus te prikken, de elfde poging zat er gelukkig in, wat uiteindelijk een flinke blauwe plek opleverde. Door het kapje was ik al snel onder narcose en voor ik het wist, werd ik wakker uit een diepe droom.

Operatie

Na een kwartier werd ik richting mijn kamer gebracht en al vrij snel kwam de chirurg aan mijn bed. De ingreep was goed gegaan. Ze willen het zeker acht weken de kans geven om te herstellen en pas dan kunnen ze beoordelen (naar aanleiding van mijn verhaal) of de ingreep heeft gewerkt. Heel spannend!

Helaas kwam er na een paar dagen nog steeds lucht door de fistel, wat mogelijk betekent dat de fistel nog open is. Een flinke domper dus! Ook heb ik nog steeds na de ontlasting behoorlijk veel pijn, die gelukkig redelijk goed onder controle te krijgen is door pijnstillers. Helaas, slaap ik door deze pijnstillers weer slechter.

Telefonische afspraak

Vorige week ook een telefonische afspraak met de assistent gehad en mijn onzekerheid besproken. Ze liet het aan mij over of ik het nog een kans wilde geven of niet, omdat de ingreep toch nog zo kort geleden was. Ik geef het een kans en als over vijf weken blijkt dat het niet heeft gewerkt, ga ik opnieuw met goede moed een mogelijke nieuwe operatie tegemoet.

3

Ik blijf positief, want met positiviteit kom je het verst is mijn mening! <3

liefs-kim

TO SAVE A LIFE – RECENSIE

5338098_orig

Korte samenvatting van de film

Jake Taylor is op school een populaire jongen. Hij heeft een relatie met het knapste meisje van de school en heeft een basketbalbeurs op zak. Zijn vroege jeugdvriend Roger Dawson heeft daarentegen helemaal niets; geen vrienden en geen hoop. Jake vraagt zich af of er meer uit het leven is te halen dan hoe hij nu leeft. Na een uitnodiging van een jeugdgroep van de kerk besluit hij daar een kijkje te nemen. Deze beslissing zal zijn hele leven veranderen.

Mening

Dit is opnieuw een goede film die ons erg aanspreekt omdat er een duidelijke boodschap in zit. Jake, een populaire jongen zet zich in voor de minder populaire jongeren op school. Binnen korte tijd creëert hij een grote groep met jongeren die bij elkaar komen en niet meer alleen hoeven te zijn. Dit is ook belangrijk op de Nederlandse basisscholen en daarom vinden wij deze boodschap zo belangrijk. Wat ons als enige tegen stond van de film, is dat het erg veel om het geloof draaide. Maar wil je toch een film zien met een goed verhaal, dan raden wij je deze zeker aan!

Trailer

lka

Gastblog – Passie voor lezen

alice-in-zombieland-728x242

Marrit, blogster van Live Your Life Reading stelde mij de vraag of het mij leuk leek om voor haar website een gastblog te schrijven. Ik wist toen alleen nog niet dat het een blog over mijn passie voor lezen zou moeten gaan. Gelukkig ga ik geen uitdaging uit de weg en heb ik de kans aangegrepen om een leuke blog hierover te schrijven.

Hoe is mijn passie voor lezen begonnen?

Toen ik nog een klein, lief en schattig meisje was, vond ik het heerlijk als mijn moeder mij een verhaal voorlas. Vooral Jip en Janneke en Pinkeltje vielen altijd erg goed in de smaak. Toen ik nog op de basisschool zat, liepen wij één keer per maand met onze klas naar de bibliotheek en mochten wij ook een boek uitkiezen. Ik durf heel eerlijk gezegd niet te zeggen wat voor boeken ik uitkoos, maar volgens mij waren het wel echte meidenboeken. Toen onze basisschool 50 jaar bestond, mochten alle kinderen een ballon oplaten met daaraan een kaartje met adresgegevens. Een paar weken later werd ik door de leraar geroepen en bleek dat mijn ballon het verste was gekomen (volgens mij ergens in Duitsland), hierdoor won ik het boek ‘Dolfje het Weerwolfje’. Ik vond het een geweldig boek als kind en heb hem daarom ook vaak samen met mijn moeder gelezen.

Toen ik drie jaar geleden ziek werd, kon ik lichamelijk vrij weinig uitvoeren. Vandaar dat ik bezigheden moest zoeken wat ik rustig op bed of op de bank kon doen. Toen heb ik het lezen ook weer opgepakt.

Wat doet lezen met mij?

Als ik lees kan ik mij volledig ontspannen. Even weg van alle drukte om mij heen en mijn gedachten rond laten dwalen in het verhaal. Vooral een feelgood boek vind ik heerlijk om te lezen. Hierbij hoef je niet te veel na te denken en kan ik mij echt inleven in de personages. Ook maakt lezen mij rustig en daarom lees ik regelmatig vlak voor het slapen gaan nog een hoofdstuk van een boek. Helaas kan ik ook regelmatig niet de concentratie vinden om te lezen. Dan ben ik lichamelijk te slecht in orde om mij volledig op een verhaal te concentreren, dit vind ik dan ook jammer.

Hoe is het lezen van boeken overgegaan in bloggen?

Ik zie bij mijzelf geen verband tussen het lezen en het bloggen. Ik ben gaan bloggen nadat ik de diagnose Ziekte van Crohn kreeg in november 2014. Het was een erg heftige periode, waarbij er veel gedachten en gevoelens door mij heen gingen. Vooral in de periode dat ik prednison slikte. Daarom heb ik destijds besloten om een blog te beginnen. Schrijven vond ik altijd al erg leuk om te doen en ook vond ik het op school altijd leuk om verslagen te maken. Ik was al meerdere keren begonnen om een blog te beginnen, alleen stopte ik vrij snel omdat ik weinig inspiratie had om een ‘leuk’ verhaal te bedenken. Om iedereen in mijn omgeving op de hoogte te houden van de situatie rondom mijn gezondheid en om mijn gedachten op te kunnen schrijven, ben ik begonnen met mijn blog. Dit vind ik erg leuk om te doen en daarom schrijf ik nu ook deze gastblog voor Marrit.

Welke genres vind ik leuk en waarom?

Vooral Young Adult boeken spreken mij erg aan. Het zijn verhalen over (vaak) meiden van mijn eigen leeftijd en denk dat vooral daarom ik deze boeken leuk vind. Er is een bepaalde herkenning; je zit in dezelfde levensfase als de hoofdpersonages in het boek. Daarnaast spreken ook waargebeurde verhalen mij erg aan. Al zijn het vaak verschrikkelijke verhalen, toch vind ik het erg interessant om dit soort boeken te lezen. Soms is het bizar om te beseffen wat sommige mensen in nog vaak hun jonge leven mee hebben moeten maken. Ook lees ik af en toe thrillers, wat ik overigens ook graag vaker zou willen lezen. De verhalen zijn vaak spannend, waardoor je echt in het boek getrokken wordt. Daardoor zit je vaak echt in het verhaal en wil je het boek zo snel mogelijk uit hebben!

Welke boeken raad ik aan?

  • Echte mannen eten geen kaas; hier is veel commotie over geweest. Er werd beweerd dat het verhaal niet waargebeurd was, wat de schrijfster wel beweerd. Wat de waarheid is, laat ik in het midden. Toch vond ik het een heftig verhaal over een meisje die wordt ingepalmd door een loverboy op jonge leeftijd. Het is niet te beseffen dat dit soort dingen hier in Nederland, en eigenlijk overal op de wereld, gebeurt.
  • Zwaar verliefd; een heerlijk zwijmelboek geschreven door Chantal van Gastel, een geweldige schrijfster. Het is een makkelijk boek die heerlijk weg te lezen is. Als ik het mij goed herinner heb ik het boek in twee dagen uit gelezen. Het vervolg; beproefd staat nog zeker op mijn lijstje om te gaan lezen!
  • Zoek het maar uit; ook een boek van Chantal van Gastel wat ik binnen een paar dagen uit heb gelezen. Wil je een boek lezen wat heerlijk wegleest en niet teveel van je concentratievermogen vergt, zal ik zeker een boek van haar aanraden.

book-pages-forming-a-heart-728x242

Momenteel ben ik twee boeken aan het lezen. Ik heb een proefabonnement voor een maand bij Mofibo voor maar één euro, waar je keuze hebt uit allerlei boeken van verschillende genre’s. Ik ben nu het volgende boek aan het lezen: Natascha Kampush: Het meisje in de kelder. Natascha werd in maart 1998 als tien-jarig meisje in Oostenrijk ontvoerd door Wolfgang Priklopil. Wolfgang had een kelder onder zijn huis gebouwd, waar hij Natascha ruim acht jaar gevangen hield.

Daarnaast lees ik nu ook het boek Judas; Judas is geschreven door de zussen Astrid en Sonja, de zussen van de ‘knuffelcrimineel’ Willem Holleeder, beter bekend van de Heineken-ontvoering. Willem heeft zijn eigen familie jarenlang geterroriseerd, afgeperst en bedreigd. Door dit boek te schrijven, geven de twee zussen hun verhaal bloot en laten hiermee iedereen weten dat het leven met hem niet makkelijk was en dat hij helemaal niet is wie men denkt.

liefs-kim

Levensles

Een tijdje geleden zat ik doelloos rond te scrollen op Facebook, waarbij mijn oog viel op onderstaand filmpje. Binnen een paar seconden wist dit filmpje mij te inspireren. Ik vond het schilderij kleurrijk, maar had geen voorstelling van het eindresultaat.

Interpretatie

Toen ik naar het schildersdoek keek, vond ik het nergens op lijken en vond ik het maar wat geklieder. Het leek een grote chaos, waarbij ik mij niet kon voorstellen dat er nog iets moois van gemaakt zou kunnen worden. Soms kan het het ook zo’n chaos in je hoofd zijn; een voorbeeld hiervan is het leren leven met de Ziekte van Crohn. Je wordt overspoeld met gevoelens, gedachten en emoties. Deze moet je allemaal een plek leren geven, alleen is het in het begin bijna niet te overzien. Door deze chaos zie je door de bomen het bos niet meer.

De toekomst die ik voor mij zag, toen de diagnose gesteld was, leek te zijn verdwenen en soms leek er geen lichtpuntje meer aan de hemel te zijn. Toch moet je in deze moeilijke situaties proberen om negatieve gebeurtenissen om te zetten naar positieve gebeurtenissen. In moeilijke periodes leer je jezelf kennen en leer je te vechten en je komt hier sterker uit dan dat je voorheen was.

Dit filmpje inspireerde mij omdat je het schilderij in het begin kon omschrijven als de chaos in je hoofd. Maar hoe verder het schilderij wordt ontwikkeld, hoe mooier het resultaat wordt. Zo zie ik ook mijn leven voor me: iedere gebeurtenis maakt mij sterker en maakt mijn leven uiteindelijk mooier en waardevoller.

Goede raad

Hoe zwaar je soms de toekomst voor je ziet, er komt altijd een moment dat er ook iets moois op jouw pad komt! Probeer van deze gebeurtenissen te leren en om er een positieve twist aan te geven! <3

Liefs Kim

1 2 3 23